4MATIC

4MATIC είναι η εμπορική ονομασία που χρησιμοποιεί η Mercedes-Benz για τα συστήματα τετρακίνησής της, τα οποία κατανέμουν τη ροπή του κινητήρα και στους τέσσερις τροχούς αντί σε έναν μόνο άξονα. Η ονομασία εμφανίστηκε για πρώτη φορά στα τέλη της δεκαετίας του 1980 στο σεντάν W124 και έκτοτε έχει εξαπλωθεί σχεδόν σε ολόκληρη τη γκάμα, από τα κόμπακτ μοντέλα προσθιοκίνητης αρχιτεκτονικής έως τις μεγάλες λιμουζίνες με πισωκίνητη βάση και τα βαρέως τύπου συστήματα της G-Class. Σκοπός του είναι να προσφέρει σιγουριά στην πρόσφυση και ευστάθεια σε άσχημες καιρικές συνθήκες και σε χαλαρά οδοστρώματα, διατηρώντας παράλληλα την εκλεπτυσμένη οδική συμπεριφορά που αναμένεται από τη μάρκα.

Μηχανικά δεν υπάρχει ένα και μοναδικό 4MATIC· το σήμα καλύπτει αρκετές, αρκετά διαφορετικές μεταξύ τους διατάξεις. Στα μεγαλύτερα μοντέλα με πισωκίνητη βάση, ένα κιβώτιο μεταφοράς παίρνει κίνηση από το κιβώτιο ταχυτήτων και τροφοδοτεί έναν εμπρός άξονα μετάδοσης παράλληλα με τον πίσω, ενώ ένα κεντρικό διαφορικό μοιράζει τη ροπή μεταξύ των δύο αξόνων. Οι τυπικές κατανομές ευνοούν τον πίσω άξονα για να διατηρείται η ισορροπία της οδικής συμπεριφοράς — περίπου 45:55 εμπρός-πίσω σε πολλά μοντέλα — με το διαφορικό και τα ηλεκτρονικά να μπορούν να μεταβάλλουν αυτή την κατανομή. Στα κόμπακτ μοντέλα προσθιοκίνητης βάσης, το σύστημα χρησιμοποιεί αντίθετα δυναμολήπτη και πακέτο συμπλεκτών στον πίσω άξονα, που εμπλέκει τους πίσω τροχούς όταν χρειάζεται.

Ο οδηγός βιώνει το 4MATIC κυρίως ως αόρατη επάρκεια. Στην εκκίνηση από βρεγμένη διασταύρωση, στην ανάβαση μιας χιονισμένης πλαγιάς ή στη δυνατή επιτάχυνση στην έξοδο μιας στροφής, το σύστημα μοιράζει τη ροπή στους τροχούς που μπορούν να την αξιοποιήσουν, περιορίζοντας το σπινάρισμα και τις νευρικές διορθώσεις που αλλιώς θα απαιτούνταν. Επειδή η Mercedes ρυθμίζει το σύστημα πρωτίστως για ασφάλεια παντός καιρού και όχι για ακραία χρήση εκτός δρόμου, βελτιώνει την καθημερινή αυτοπεποίθηση χωρίς ο θόρυβος, το πρόσθετο βάρος ή η αυξημένη κατανάλωση ενός βαριού, κοντού σε σχέσεις εκτός δρόμου συστήματος μετάδοσης να γίνονται αισθητά στους επιβάτες.

Η Mercedes ενσωματώνει το 4MATIC στενά με τα ηλεκτρονικά συστήματα ελέγχου πρόσφυσης και ευστάθειας, αντί να βασίζεται αποκλειστικά σε μηχανικά μπλοκαρίσματα. Σε πολλά μοντέλα το κεντρικό διαφορικό και τα διαφορικά των αξόνων είναι ελεύθερα ή χρησιμοποιούν πακέτα συμπλεκτών, και τα ηλεκτρονικά συστήματα μέσω των φρένων συγκρατούν τον τροχό που σπινάρει ώστε να στείλουν ροπή στην άλλη πλευρά του άξονα, προσομοιώνοντας στην πράξη τη συμπεριφορά διαφορικού περιορισμένης ολίσθησης. Οι εκδόσεις επιδόσεων, όπως το 4MATIC+ των μοντέλων AMG, προσθέτουν πλήρως μεταβλητό συμπλέκτη στον πίσω άξονα, ικανό να στείλει από καθόλου έως σχεδόν όλη τη ροπή προς τα πίσω, επιτρέποντας ακόμη και λειτουργία drift που αποσυνδέει εντελώς τον εμπρός άξονα.

Υπάρχουν συμβιβασμοί που πρέπει να ζυγιστούν. Η τετρακίνηση προσθέτει βάρος, τριβές στο σύστημα μετάδοσης και κόστος, αυξάνοντας ελαφρώς την κατανάλωση καυσίμου και τα έξοδα συντήρησης, ενώ δεν μειώνει τις αποστάσεις πέδησης ούτε χαρίζει πρόσφυση πέρα από όσα επιτρέπουν τα ελαστικά — δεν υποκαθιστά, επομένως, τα χειμερινά ελαστικά στον πάγο. Οι ιδιοκτήτες πρέπει επίσης να διατηρούν ίδιες διαστάσεις και παρόμοια φθορά ελαστικών στους δύο άξονες, αφού σημαντικές αποκλίσεις καταπονούν τον κεντρικό σύνδεσμο.

Το 4MATIC είναι το άμεσο αντίστοιχο της Mercedes-Benz απέναντι στο quattro της Audi και στο xDrive της BMW, καταλαμβάνοντας τον ίδιο ανταγωνιστικό χώρο των premium γερμανικών συστημάτων τετρακίνησης. Ανήκει στην ευρύτερη οικογένεια της τεχνολογίας τετρακίνησης και στηρίζεται στο κεντρικό διαφορικό ή στο ηλεκτρονικό του ισοδύναμο για να μοιράζει την κίνηση μεταξύ των αξόνων.