Αερόσακος (SRS)

Ο αερόσακος, με τον χαρακτηρισμό SRS από το Supplemental Restraint System (συμπληρωματικό σύστημα συγκράτησης), είναι ένα διπλωμένο υφασμάτινο μαξιλάρι που φουσκώνει σχεδόν ακαριαία κατά τη διάρκεια μιας σοβαρής σύγκρουσης για να απαλύνει την πρόσκρουση ανάμεσα στο σώμα του επιβάτη και στο σκληρό εσωτερικό του αυτοκινήτου. Υπάρχει για να κατανείμει τις δυνάμεις επιβράδυνσης μιας σύγκρουσης σε μεγαλύτερη επιφάνεια και σε μεγαλύτερο χρόνο, εμποδίζοντας το κεφάλι και τον θώρακα να χτυπήσουν με πλήρη ταχύτητα στο τιμόνι, στο ταμπλό, στις κολόνες ή στα τζάμια. Η λέξη συμπληρωματικό είναι σκόπιμη: ο αερόσακος σχεδιάστηκε για να λειτουργεί μαζί με τη ζώνη ασφαλείας και όχι στη θέση της.

Η ανάπτυξη είναι εξαιρετικά γρήγορη. Οι αισθητήρες σύγκρουσης ανιχνεύουν την απότομη επιβράδυνση μιας πρόσκρουσης και ειδοποιούν τη μονάδα ελέγχου αερόσακων, η οποία, αν επιβεβαιώσει μια πραγματική σύγκρουση, πυροδοτεί έναν αναφλεκτήρα μέσα στον γεννήτορα αερίου. Ο γεννήτορας παράγει ταχύτατα αέριο, παραδοσιακά μέσω της καύσης ενός στερεού προωθητικού όπως το αζίδιο του νατρίου στους παλαιότερους σχεδιασμούς ή καθαρότερων ενώσεων στους σύγχρονους, και σε ορισμένες περιπτώσεις απελευθερώνοντας αποθηκευμένο συμπιεσμένο αέριο. Αυτό γεμίζει τον νάιλον σάκο σε περίπου είκοσι έως τριάντα χιλιοστά του δευτερολέπτου, πολύ ταχύτερα από ένα ανοιγόκλεισμα του ματιού. Ο σάκος αρχίζει στη συνέχεια να ξεφουσκώνει μέσα από βαλβίδες σχεδόν αμέσως, ώστε όταν ο επιβάτης έρχεται σε επαφή να υποχωρεί ήδη, απορροφώντας την ενέργεια του σώματος αντί να παρουσιάζει μια άκαμπτη επιφάνεια.

Η προστατευτική δράση είναι μεγαλύτερη για το κεφάλι και τον κορμό, τις περιοχές που είναι πιο ευάλωτες σε θανατηφόρο τραυματισμό σε μια μετωπική σύγκρουση. Συγκρατώντας τον επιβάτη πάνω σε μια μεγάλη επιφάνεια γεμάτη αέριο, ο αερόσακος μειώνει τις μέγιστες δυνάμεις στο κρανίο, τον αυχένα και τον θώρακα και περιορίζει τον κίνδυνο επαφής με δομές που έχουν εισχωρήσει στο εσωτερικό. Καθοριστικά, το σύστημα βασίζεται στη ζώνη για να τοποθετήσει σωστά τον επιβάτη και να επιβραδύνει την κίνησή του προς τα εμπρός, ώστε αυτός να συναντήσει τον σάκο τη σωστή στιγμή και στη σωστή απόσταση. Ένας επιβάτης χωρίς ζώνη μπορεί να βρίσκεται πολύ κοντά τη στιγμή που πυροδοτείται ο σάκος, μετατρέποντας μια σωτήρια συσκευή σε πηγή τραυματισμού.

Τα σύγχρονα οχήματα διαθέτουν πολύ περισσότερους από τον μοναδικό αερόσακο οδηγού των πρώιμων σχεδιασμών. Οι μετωπικοί αερόσακοι προστατεύουν τον οδηγό και τον συνοδηγό, ενώ οι πλευρικοί αερόσακοι στα καθίσματα ή στις πόρτες προστατεύουν τον κορμό και τη λεκάνη σε μια πλευρική πρόσκρουση. Οι αερόσακοι κουρτίνας πέφτουν από τη γραμμή της οροφής για να καλύψουν τα πλευρικά παράθυρα και να προστατεύσουν το κεφάλι των εμπρός και πίσω επιβατών και να μειώσουν τον κίνδυνο εκτίναξης, ενώ πρόσθετες μονάδες όπως οι αερόσακοι γονάτων, οι αερόσακοι της απομακρυσμένης πλευράς και ακόμη και οι κεντρικοί αερόσακοι ανάμεσα στα εμπρός καθίσματα αντιμετωπίζουν συγκεκριμένα μοτίβα τραυματισμού. Ο καθένας είναι ρυθμισμένος για συγκεκριμένους τύπους σύγκρουσης.

Οι αερόσακοι έχουν περιορισμούς και απαιτήσεις συντήρησης. Είναι συσκευές μίας χρήσης που πρέπει να αντικαθίστανται μετά την ανάπτυξη, το σύστημα κάνει αυτοέλεγχο σε κάθε εκκίνηση, και μια επίμονη ενδεικτική λυχνία SRS υποδηλώνει βλάβη που πρέπει να διερευνηθεί, καθώς ένας απενεργοποιημένος αερόσακος δεν προσφέρει καμία προστασία. Σχεδιάστηκαν για να αναπτύσσονται μόνο σε σημαντικές προσκρούσεις της αντίστοιχης κατεύθυνσης και όχι σε ελαφρά χτυπήματα. Ο αερόσακος λειτουργεί ως μέρος ενός ολοκληρωμένου συστήματος συγκράτησης, που διέπεται από την ηλεκτρονική μονάδα ελέγχου αερόσακων, συνδυάζεται με τους προεντατήρες των ζωνών και τους αερόσακους κουρτίνας ή παραθύρων, και συμπληρώνεται από τις ζώνες παραμόρφωσης του αυτοκινήτου, οι οποίες διαχειρίζονται τη δομική ενέργεια που οι αερόσακοι είναι βαθμονομημένοι να αντιμετωπίζουν.