Υποβοήθηση πέδησης (BA)

Η υποβοήθηση πέδησης είναι ένα σύστημα ασφαλείας που αντιλαμβάνεται πότε ο οδηγός επιχειρεί ένα φρενάρισμα έκτακτης ανάγκης και ενισχύει αυτόματα τη δύναμη πέδησης στο μέγιστο, αναπληρώνοντας μια καλά τεκμηριωμένη ανθρώπινη αδυναμία. Έρευνες κατά την ανάπτυξη του συστήματος έδειξαν ότι, μπροστά σε έναν αιφνίδιο κίνδυνο, οι περισσότεροι οδηγοί μεταφέρουν γρήγορα το πόδι τους στο πεντάλ, αλλά δεν το πατούν με αρκετή δύναμη ώστε να αξιοποιήσουν όλη την ικανότητα ακινητοποίησης του αυτοκινήτου. Εντοπίζοντας τον πανικό και προσθέτοντας τη δύναμη που λείπει, η υποβοήθηση μετατρέπει ένα διστακτικό φρενάρισμα σε φρενάρισμα μέγιστης απόδοσης, μειώνοντας συχνά την απόσταση ακινητοποίησης κατά αρκετά μέτρα.

Το σύστημα λειτουργεί παρακολουθώντας τον τρόπο με τον οποίο πατιέται το πεντάλ του φρένου, και ιδιαίτερα την ταχύτητα και τη δύναμη της εφαρμογής. Ένα γρήγορο και απότομο αρχικό πάτημα ερμηνεύεται ως έκτακτη ανάγκη και όχι ως μια συνηθισμένη επιβράδυνση. Οι κλασικές εκδόσεις με υποπίεση χρησιμοποιούν έναν ηλεκτρομαγνητικό βαλβιδωτό μηχανισμό και μια πιο ευαίσθητη μεμβράνη στο σερβόφρενο για να ενισχύσουν την είσοδο, ενώ οι σύγχρονες ηλεκτρονικές και υδραυλικές υλοποιήσεις δίνουν εντολή στο σύστημα πέδησης να αποδώσει σχεδόν ακαριαία την πλήρη πίεση. Σημαντικό είναι ότι αυτό συμβαίνει ακόμη κι αν ο οδηγός χαλαρώσει ελαφρώς το πάτημα, διατηρώντας τη μέγιστη πέδηση μέχρι το πεντάλ να αφεθεί σαφώς ελεύθερο.

Για τον οδηγό, το όφελος εμφανίζεται ακριβώς στις πιο κρίσιμες στιγμές. Η διαφορά ανάμεσα σε ένα δυνατό και σε ένα πλήρες φρενάρισμα μπορεί να κρίνει αν το αυτοκίνητο θα σταματήσει λίγο πριν από ένα εμπόδιο ή αν θα προσκρούσει σε αυτό, ενώ στις υψηλότερες ταχύτητες μπορεί να μειώσει δραματικά την ενέργεια της σύγκρουσης. Επειδή το σύστημα αντιδρά μέσα σε χιλιοστά του δευτερολέπτου και απαλλάσσει τον οδηγό από την ανάγκη να ρυθμίσει συνειδητά τη δύναμη υπό συνθήκες άγχους, αποδίδει σταθερά μικρότερες αποστάσεις ακινητοποίησης από όσες πετυχαίνει ένας οδηγός χωρίς υποβοήθηση.

Η υποβοήθηση πέδησης δεν λειτουργεί μεμονωμένα, αλλά αποτελεί κομμάτι μιας ολοκληρωμένης αρχιτεκτονικής πέδησης. Συνεργάζεται με το σύστημα αντιεμπλοκής τροχών (ABS), το οποίο αποτρέπει το μπλοκάρισμα των τροχών υπό τη μεγάλη πίεση που επιβάλλει, επιτρέποντας στον οδηγό να διατηρεί τον έλεγχο της διεύθυνσης ενώ φρενάρει στα όριά του. Αλληλεπιδρά επίσης με τον ηλεκτρονικό έλεγχο ευστάθειας (ESC) και την ηλεκτρονική κατανομή της δύναμης πέδησης, ενώ σε πολλά οχήματα αποτελεί τη βάση πάνω στην οποία στηρίζεται η αυτόνομη πέδηση έκτακτης ανάγκης, αφού και τα δύο εξαρτώνται από την ικανότητα άμεσης εφαρμογής της πλήρους δύναμης πέδησης.

Οι περιορισμοί του συστήματος αξίζει να σημειωθούν. Μπορεί να υποβοηθήσει μόνο ένα φρενάρισμα που έχει ήδη ξεκινήσει ο οδηγός, οπότε δεν προσφέρει τίποτα αν ο οδηγός δεν φρενάρει καθόλου, κενό που έρχεται να καλύψει η αυτόνομη πέδηση έκτακτης ανάγκης. Η αποτελεσματικότητά του εξακολουθεί να εξαρτάται από την πρόσφυση των ελαστικών και την κατάσταση του οδοστρώματος, και δεν μπορεί να ξεπεράσει τους νόμους της φυσικής στον πάγο ή σε λιμνάζοντα νερά. Παρ' όλα αυτά, ως ένα απλό, ώριμο και πλέον σχεδόν καθολικό χαρακτηριστικό, η υποβοήθηση πέδησης παραμένει μία από τις πιο οικονομικά αποδοτικές συνεισφορές στην ασφάλεια επιβατών και πεζών.