Εκπομπές CO2

Οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα περιγράφουν πόσο από αυτό το αέριο εκλύει ένα όχημα για κάθε χιλιόμετρο που διανύει, εκφρασμένο σε γραμμάρια ανά χιλιόμετρο. Σε αντίθεση με τους ρύπους που στοχεύει ο καταλύτης, το διοξείδιο του άνθρακα δεν είναι τοξικό με τη συμβατική έννοια· είναι το κύριο αέριο του θερμοκηπίου και ο βασικός παράγοντας της επίδρασης ενός οχήματος στο κλίμα. Το μέγεθος αυτό έχει γίνει ένας από τους πιο καθοριστικούς αριθμούς στο φύλλο τεχνικών χαρακτηριστικών κάθε αυτοκινήτου, διαμορφώνοντας τη φορολογία, τη στρατηγική των κατασκευαστών και την επιλογή των αγοραστών σε μεγάλο μέρος του κόσμου.

Το καθοριστικό γνώρισμα της εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα είναι ότι είναι ευθέως ανάλογη της ποσότητας του καυσίμου που καίγεται. Η καύση οποιουδήποτε υδρογονανθρακικού καυσίμου παράγει διοξείδιο του άνθρακα ως αναπόφευκτο τελικό προϊόν, οπότε όσο περισσότερη βενζίνη ή πετρέλαιο καταναλώνει ένας κινητήρας, τόσο περισσότερο εκπέμπει, σε σταθερή χημική σχέση. Η καύση ενός λίτρου βενζίνης εκλύει περίπου 2,3 κιλά διοξειδίου του άνθρακα, και ενός λίτρου πετρελαίου περίπου 2,6 κιλά, καθώς το πετρέλαιο είναι πυκνότερο και πλουσιότερο σε άνθρακα. Αυτό σημαίνει ότι το μέγεθος των εκπομπών είναι ουσιαστικά ένας άλλος τρόπος να δηλώσει κανείς την κατανάλωση καυσίμου, και τα δύο μεγέθη κινούνται παράλληλα.

Επειδή ο δεσμός είναι χημικός και όχι μηχανικός, το διοξείδιο του άνθρακα δεν μπορεί να απομακρυνθεί από καμία διάταξη μετεπεξεργασίας. Δεν υπάρχει φίλτρο ή καταλύτης που να μπορεί να το αφαιρέσει από τα καυσαέρια, αφού ο άνθρακας του καυσίμου πρέπει να καταλήξει κάπου μόλις οξειδωθεί. Οι μόνοι τρόποι μείωσης του διοξειδίου του άνθρακα είναι να καεί λιγότερο καύσιμο — μέσω ελαφρύτερων οχημάτων, αποδοτικότερων κινητήρων, υβριδοποίησης ή μικρότερων κυβισμών — ή η μετάβαση σε καύσιμο με λιγότερο ορυκτό άνθρακα. Αυτή είναι η θεμελιώδης διαφορά ανάμεσα στο διοξείδιο του άνθρακα και σε ρύπους όπως τα οξείδια του αζώτου, που μπορούν να εξουδετερωθούν χημικά μετά την καύση.

Τα μεγέθη που αναφέρονται για τα καινούργια αυτοκίνητα μετρώνται σε τυποποιημένες εργαστηριακές διαδικασίες, σήμερα στο πρωτόκολλο WLTP, την παγκοσμίως εναρμονισμένη διαδικασία δοκιμής ελαφρών οχημάτων, που αντικατέστησε τον παλαιότερο και πιο αισιόδοξο κύκλο NEDC. Το WLTP υποβάλλει το αυτοκίνητο σε καθορισμένη ακολουθία ταχυτήτων και φορτίων σχεδιασμένη ώστε να προσεγγίζει πιο πιστά την πραγματική οδήγηση, παράγοντας έναν επαναλήψιμο αριθμό που επιτρέπει τη σύγκριση διαφορετικών μοντέλων με ίσους όρους. Οι πραγματικές εκπομπές εξακολουθούν να μεταβάλλονται ανάλογα με το στιλ οδήγησης, το φορτίο και τις συνθήκες, όμως η τιμή της δοκιμής αποτελεί το επίσημο σημείο αναφοράς για τη νομοθεσία και τη σήμανση.

Αυτή η επίσημη τιμή φέρει πραγματικό οικονομικό και νομοθετικό βάρος. Πολλές χώρες κλιμακώνουν τη φορολογία των οχημάτων απευθείας με βάση το διοξείδιο του άνθρακα, οπότε ένα καθαρότερο αυτοκίνητο επιβαρύνεται με χαμηλότερο τέλος, ενώ οι κατασκευαστές αντιμετωπίζουν στόχους μέσου όρου στόλου που τους τιμωρούν αυστηρά αν υπερβούν ένα καθορισμένο όριο γραμμαρίων ανά χιλιόμετρο σε όλα όσα πωλούν. Αυτές οι πιέσεις οδήγησαν στην ταχεία υιοθέτηση υβριδικών και ηλεκτρικών συστημάτων κίνησης, αφού ένα αμιγώς ηλεκτρικό αυτοκίνητο δεν εκπέμπει καθόλου διοξείδιο του άνθρακα από την εξάτμιση, μεταμορφώνοντας πλήρως τον υπολογισμό των εκπομπών.