Φώτα ημέρας (DRL)

Τα φώτα ημέρας είναι εμπρόσθια φωτιστικά σώματα που ανάβουν αυτόματα όποτε το όχημα κινείται, ανεξάρτητα από τον φωτισμό του περιβάλλοντος ή τη θέση του γενικού διακόπτη των φώτων. Μοναδικός τους σκοπός είναι η ορατότητα του οχήματος και όχι ο φωτισμός του δρόμου: δεν βοηθούν τον οδηγό να βλέπει, αλλά κάνουν το αυτοκίνητο ευκολότερα αντιληπτό από τους άλλους χρήστες του δρόμου μέσα στο φορτωμένο φόντο της ημέρας. Η ιδέα γεννήθηκε από έρευνες ατυχημάτων στις σκανδιναβικές χώρες από τη δεκαετία του 1970 και μετά, όπου ο χαμηλός χειμωνιάτικος ήλιος και το παρατεταμένο λυκόφως δυσκόλευαν τη διάκριση των οχημάτων, και οι μελέτες συνέδεαν σταθερά τους μονίμως αναμμένους προβολείς με λιγότερες συγκρούσεις την ημέρα.

Τεχνικά, το DRL είναι καλωδιωμένο ώστε να ανάβει με τον διακόπτη ανάφλεξης ή με τον κινητήρα σε λειτουργία και να σβήνει ή να χαμηλώνει όταν επιλεγεί η μεσαία ή η μεγάλη σκάλα, ώστε τα δύο συστήματα να μη συγκρούονται τη νύχτα. Στις περισσότερες σύγχρονες εγκαταστάσεις το φως ημέρας χαμηλώνει ή σβήνει στην πλευρά όπου αναβοσβήνει το φλας, για να παραμένει το σήμα στροφής καθαρά ορατό. Επειδή λειτουργούν σε όλη τη διάρκεια χρήσης του αυτοκινήτου, οι κατασκευαστές προτιμούν τις διόδους εκπομπής φωτός (LED), που καταναλώνουν ελάχιστα watt, παράγουν λίγη θερμότητα και διαρκούν όσο και το όχημα, σε αντίθεση με τη μεγαλύτερη κατανάλωση και τη μικρότερη διάρκεια ζωής των λαμπτήρων πυράκτωσης.

Το όφελος οδικής ασφάλειας είναι ο πυρήνας της ύπαρξής τους. Ένα αυτοκίνητο με αναμμένα φώτα παρουσιάζει εντονότερη αντίθεση και κρίνεται πιο κοντινό και ταχύτερα πλησιάζον από ένα σβηστό, κάτι που δίνει σε πεζούς, ποδηλάτες και άλλους οδηγούς λίγο περισσότερο χρόνο αντίδρασης. Μετα-αναλύσεις εθνικών δεδομένων έχουν εκτιμήσει μειώσεις των ημερήσιων συγκρούσεων μεταξύ οχημάτων και με πεζούς της τάξης μερικών ποσοστιαίων μονάδων — αποτέλεσμα μέτριο αλλά υπαρκτό, με σχεδόν μηδενικό λειτουργικό κόστος από τη στιγμή που χρησιμοποιούνται LED.

Η νομοθεσία επιτάχυνε τη διάδοσή τους. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ειδικά φώτα ημέρας που πληρούν τον Κανονισμό 87 του ΟΗΕ είναι υποχρεωτικά σε όλους τους νέους τύπους επιβατικών αυτοκινήτων από τον Φεβρουάριο του 2011 και στα ελαφρά επαγγελματικά από το 2012. Η τεχνική προδιαγραφή ορίζει ελάχιστη και μέγιστη φωτεινή ένταση, λευκό φως και αυτόματη λειτουργία, γι' αυτό και τα εργοστασιακά DRL μοιάζουν σε γενικές γραμμές μεταξύ των μαρκών, αφήνοντας ωστόσο περιθώριο για χαρακτηριστικά σχήματα.

Αυτή η σχεδιαστική ελευθερία μετέτρεψε ένα εξάρτημα ασφάλειας σε στιλιστική υπογραφή. Οι σχεδιαστές διατάσσουν τα LED σε λεπτές λωρίδες, άγκιστρα ή δαχτυλίδια μέσα στο φανάρι, δημιουργώντας ένα φωτεινό περίγραμμα που ταυτοποιεί ένα μοντέλο από απόσταση — συνειδητή άσκηση branding, ανάλογη με τον τρόπο που οι προβολείς matrix LED προβάλλουν την ταυτότητα μιας μάρκας. Παραμένει όμως μια πρακτική παγίδα: επειδή τα DRL είναι φωτεινά και μονίμως αναμμένα, οι οδηγοί μπορεί να νομίζουν εσφαλμένα ότι έχουν ενεργό τον πλήρη φωτισμό και να κινούνται το σούρουπο ή στην ομίχλη χωρίς πίσω φώτα, αφού πολλά συστήματα DRL αφήνουν το πίσω μέρος του αυτοκινήτου σκοτεινό. Γι' αυτό οι νεότερες σχεδιάσεις εντάσσουν όλο και συχνότερα και τα πίσω φώτα θέσης στην ίδια αυτόματη λογική.