Ηλεκτρονικό μπλοκέ διαφορικού (EDL)

Το ηλεκτρονικό μπλοκέ διαφορικού, με τη συντομογραφία EDL, είναι μια λειτουργία υποβοήθησης πρόσφυσης που αντιμετωπίζει τη βασική αδυναμία του απλού, ελεύθερου διαφορικού: την τάση του να στέλνει όλη τη διαθέσιμη ροπή σε όποιον κινητήριο τροχό έχει τη μικρότερη πρόσφυση. Όταν ο ένας τροχός αρχίσει να σπινάρει άσκοπα σε πάγο, λάσπη ή χαλαρό έρεισμα, το ελεύθερο διαφορικό τον αφήνει να γυρίζει ολοένα ταχύτερα, ενώ ο τροχός με πρόσφυση δεν παραλαμβάνει σχεδόν καθόλου κίνηση. Το EDL υπάρχει για να αντισταθμίζει αυτό το φαινόμενο χωρίς να προστίθεται κανένα μηχανικό σύστημα περιορισμένης ολίσθησης στον άξονα.

Το σύστημα δουλεύει δανειζόμενο τον υπάρχοντα εξοπλισμό του ABS. Οι αισθητήρες ταχύτητας τροχών παρακολουθούν συνεχώς πόσο γρήγορα γυρίζει κάθε τροχός και, όταν η μονάδα ελέγχου διαπιστώσει ότι ένας κινητήριος τροχός περιστρέφεται αισθητά ταχύτερα από το ζευγάρι του, ένδειξη απώλειας πρόσφυσης, εντέλλεται την υδραυλική μονάδα του ABS να ασκήσει ελεγχόμενη πίεση φρένου στον τροχό που σπινάρει. Η επιβράδυνση του ολισθαίνοντος τροχού αυξάνει την αντίσταση που αυτός προβάλλει και, λόγω του τρόπου με τον οποίο το διαφορικό ισορροπεί τη ροπή μεταξύ των δύο εξόδων του, αυτό επιβάλλει αναλογική αύξηση της ροπής στον τροχό που διατηρεί πρόσφυση. Το αυτοκίνητο έλκεται έτσι μπροστά από τον τροχό που «πατάει», αντί να μένει καθηλωμένο από αυτόν που σπινάρει.

Η γοητεία του EDL βρίσκεται στο πόσα πετυχαίνει με πόσο λίγα μέσα. Μιμείται τη συμπεριφορά ενός μηχανικού διαφορικού περιορισμένης ολίσθησης, ανακατευθύνοντας τη ροπή εκεί όπου μπορεί να αξιοποιηθεί, χωρίς ωστόσο να προσθέτει γρανάζια, συμπλέκτες ή βάρος στον άξονα, αφού βασίζεται εξ ολοκλήρου σε εξοπλισμό που το αυτοκίνητο ήδη φέρει για το ABS και τον έλεγχο ευστάθειας. Αυτό το καθιστά φθηνό στην υλοποίηση και, κατά συνέπεια, σχεδόν καθολικό στα σύγχρονα οχήματα, ιδίως στα προσθιοκίνητα, που είναι επιρρεπή στο σπινάρισμα του εσωτερικού τροχού κατά την επιτάχυνση στην έξοδο από διασταύρωση.

Η Volkswagen έχει επεκτείνει τη βασική ιδέα σε μια παραλλαγή εστιασμένη στη στροφή, με την εμπορική ονομασία XDS, η οποία ασκεί ελαφρά πέδηση στον εσωτερικό εμπρός τροχό μέσα στη στροφή για να οξύνει την είσοδο και να περιορίσει την υποστροφή, θολώνοντας το όριο μεταξύ βοηθήματος πρόσφυσης και βελτίωσης οδικής συμπεριφοράς. Άλλοι κατασκευαστές προσφέρουν αντίστοιχες λειτουργίες με δικές τους ονομασίες, ενώ η ίδια αρχή αποτελεί τη βάση της ευρύτερης οικογένειας συστημάτων αυτόματης πέδησης διαφορικού.

Υπάρχουν όρια που αξίζει να ληφθούν υπόψη. Επειδή το EDL ενεργεί μέσω των φρένων, η παρατεταμένη χρήση παράγει θερμότητα, οπότε το σύστημα προορίζεται κατά κανόνα για σύντομες παρεμβάσεις αποκατάστασης της πρόσφυσης και όχι για παρατεταμένο σπινάρισμα σε ακινητοποιημένο όχημα, και θα υποχωρήσει εγκαίρως για να προστατεύσει τα φρένα από υπερθέρμανση. Ούτε μπορεί να συγκριθεί με την αδιάκοπη μεταφορά ροπής ενός πραγματικού μπλοκέ διαφορικού σε ακραίες συνθήκες εκτός δρόμου. Παρ' όλα αυτά, σε σχέση με το διαφορικό περιορισμένης ολίσθησης, το μπλοκέ διαφορικό και το ελεύθερο διαφορικό που υποβοηθά, το EDL αποτελεί μια κομψή ηλεκτρονική απάντηση σε ένα χρόνιο μηχανικό πρόβλημα.