Ηλεκτρικό Όχημα (EV)

Ο όρος ηλεκτρικό όχημα αποτελεί τη γενική ομπρέλα που καλύπτει κάθε αυτοκίνητο δρόμου το οποίο χρησιμοποιεί έναν ή περισσότερους ηλεκτροκινητήρες για την κίνησή του, είτε εξ ολοκλήρου είτε εν μέρει. Δεν ορίζεται από τον τρόπο με τον οποίο το αυτοκίνητο αποθηκεύει ή παράγει την ενέργειά του, αλλά από το γεγονός ότι μια ηλεκτρική μηχανή κινεί τους τροχούς τουλάχιστον κάποιες φορές. Έτσι προκύπτει μια σκόπιμα ευρεία κατηγορία, που περιλαμβάνει οχήματα από ένα συμβατικό βενζινοκίνητο αυτοκίνητο με μέτρια ηλεκτρική υποβοήθηση έως ένα αυτοκίνητο χωρίς κινητήρα, χωρίς ρεζερβουάρ και χωρίς εξάτμιση.

Στην καθημερινή ομιλία, ωστόσο, ο όρος έχει στενέψει. Όταν οι περισσότεροι λένε σήμερα ηλεκτρικό όχημα ή EV, εννοούν ένα αμιγώς ηλεκτρικό αυτοκίνητο μπαταρίας: ένα όχημα που κινείται αποκλειστικά από μια μεγάλη επαναφορτιζόμενη μπαταρία, συνδέεται στο δίκτυο ή σε φορτιστή για να αναπληρώσει ενέργεια και δεν εκπέμπει τίποτα στον δρόμο. Η καθομιλουμένη αυτή χρήση είναι τόσο διαδεδομένη ώστε η τεχνικά ευρύτερη σημασία συχνά χρειάζεται να διευκρινιστεί, γι' αυτό και ο κλάδος καταφεύγει σε πιο ακριβείς υποκατηγορίες όταν η ακρίβεια έχει σημασία.

Οι υποκατηγορίες αυτές σχηματίζουν μια σαφή οικογένεια. Το αμιγώς ηλεκτρικό όχημα μπαταρίας (BEV) είναι η καθαρή μορφή, καθώς κινείται μόνο με αποθηκευμένο ρεύμα. Το υβριδικό plug-in (PHEV) διαθέτει τόσο μια χρήσιμη μπαταρία που φορτίζεται από το δίκτυο όσο και έναν κινητήρα εσωτερικής καύσης, επιτρέποντας μια αξιόλογη αμιγώς ηλεκτρική αυτονομία με την υποστήριξη της βενζίνης για μεγαλύτερες διαδρομές. Το συμβατικό υβριδικό (HEV) συνδυάζει έναν κινητήρα με μια μικρή αυτοφορτιζόμενη μπαταρία που δεν συνδέεται ποτέ στην πρίζα. Το ηλεκτρικό όχημα κυψέλης καυσίμου (FCEV) παράγει το δικό του ρεύμα επί του οχήματος από υδρογόνο. Και τα τέσσερα περιγράφονται σωστά ως ηλεκτρικά οχήματα, επειδή ένας ηλεκτροκινητήρας στρέφει τους τροχούς τους.

Αυτό που ενώνει αυτή την κατά τα άλλα ανομοιογενή ομάδα είναι ο χαρακτήρας της ίδιας της οδήγησης. Όπου κι αν προέρχεται το ρεύμα, ο ηλεκτροκινητήρας αποδίδει ισχύ ομαλά, αθόρυβα και με πλήρη ροπή διαθέσιμη ακαριαία, απαλλαγμένος από τις αλλαγές σχέσεων, τους κραδασμούς και την υστέρηση που είναι εγγενείς σε ένα αμιγώς μηχανικό σύστημα μετάδοσης. Η κοινή αυτή φινέτσα, μαζί με την υψηλή απόδοση της ηλεκτρικής κίνησης, είναι ο συνδετικός κρίκος που δικαιολογεί την ένταξη τόσο διαφορετικών μηχανών κάτω από έναν τίτλο.

Η διάκριση έχει πρακτική σημασία, επειδή οι κατηγορίες διαφέρουν τεράστια ως προς τον τρόπο ανεφοδιασμού, το κόστος χρήσης και τις εκπομπές τους. Ένα BEV χρειάζεται υποδομή φόρτισης αλλά δεν παράγει εκπομπές στην εξάτμιση· ένα PHEV προσφέρει ευελιξία αλλά αποδίδει τα οφέλη του μόνο αν φορτίζεται τακτικά· ένα HEV βελτιώνει την οικονομία χωρίς καμία αλλαγή στις συνήθειες ανεφοδιασμού· ένα FCEV ανεφοδιάζεται σε λεπτά αλλά εξαρτάται από ένα αραιό δίκτυο υδρογόνου. Το να κατανοεί κανείς ότι το EV είναι ο γονικός όρος, και ότι τα BEV, PHEV, HEV και FCEV είναι τα ξεχωριστά παιδιά του, είναι απαραίτητο για να βγάλει νόημα από την αγορά και να συγκρίνει οχήματα σε ισότιμη βάση.