Ηλεκτρονική κατανομή δύναμης πέδησης (EBD)

Η ηλεκτρονική κατανομή δύναμης πέδησης, ή EBD, είναι το μέρος ενός σύγχρονου συστήματος πέδησης που αποφασίζει πόση από τη διαθέσιμη δύναμη πέδησης πρέπει να εφαρμοστεί σε κάθε επιμέρους τροχό. Υπάρχει επειδή ένα αυτοκίνητο δεν είναι ποτέ τέλεια ζυγισμένο: το βάρος μετατοπίζεται προς τα εμπρός κατά το φρενάρισμα, ένα φορτωμένο πορτμπαγκάζ ή οι πίσω θέσεις αλλάζουν την ισορροπία εμπρός-πίσω, και η διαθέσιμη πρόσφυση σε κάθε ελαστικό μεταβάλλεται ανάλογα με το οδόστρωμα. Η εφαρμογή ίσης πίεσης παντού είτε θα μπλόκαρε πολύ νωρίς τους ελαφρά φορτωμένους τροχούς είτε θα σπαταλούσε την πρόσφυση των βαριά φορτωμένων, οπότε το EBD προσαρμόζει συνεχώς την πίεση στις συνθήκες της κάθε στιγμής.

Το σύστημα στηρίζεται στον ίδιο εξοπλισμό με το σύστημα αντιεμπλοκής τροχών (ABS). Οι αισθητήρες ταχύτητας τροχών σε κάθε γωνία τροφοδοτούν τη μονάδα ελέγχου, η οποία συγκρίνει πόσο γρήγορα επιβραδύνει κάθε τροχός σε σχέση με τη συνολική ταχύτητα του αυτοκινήτου. Ένας τροχός που αρχίζει να επιβραδύνει ταχύτερα από τους άλλους πλησιάζει στο μπλοκάρισμα επειδή έχει λιγότερο βάρος ή πρόσφυση, οπότε ο υδραυλικός ρυθμιστής μειώνει την πίεση σε εκείνον τον τροχό μέσω των βαλβίδων του, κρατώντας τον μόλις κάτω από το σημείο ολίσθησης. Αυτό συμβαίνει πολλές φορές ανά δευτερόλεπτο, αρκετά πριν από τον πλήρη κύκλο αντιεμπλοκής που θα ενεργοποιούσε το ABS σε ένα φρενάρισμα έκτακτης ανάγκης.

Το πρακτικό αποτέλεσμα είναι ένα συντομότερο, ευθύτερο και σταθερότερο φρενάρισμα. Κρατώντας κάθε ελαστικό να δουλεύει στο όριο της δικής του πρόσφυσης, αντί στον μικρότερο κοινό παρονομαστή, το EBD αντλεί περισσότερη επιβράδυνση από τη διαθέσιμη τριβή. Εξίσου σημαντικό, εμποδίζει το μπλοκάρισμα των πίσω τροχών πριν από τους εμπρός, μια κατάσταση που θα έκανε το αυτοκίνητο ασταθές και επιρρεπές σε περιστροφή. Έτσι το όχημα παραμένει ελεγχόμενο και κρατά την πορεία του ακόμη και σε σφοδρό φρενάρισμα πάνω σε ανώμαλες επιφάνειες ή επιφάνειες με διαφορετική πρόσφυση στις δύο πλευρές.

Ιστορικά, η ισορροπία εμπρός-πίσω ρυθμιζόταν μηχανικά από μια βαλβίδα αναλογικής κατανομής ευαίσθητη στο φορτίο, συχνά συνδεδεμένη με την πίσω ανάρτηση. Το EBD αντικατέστησε εκείνη τη χονδροειδή διάταξη με ηλεκτρονική ακρίβεια, και τα σύγχρονα συστήματα επεκτείνουν την ίδια λογική και από πλευρά σε πλευρά, λαμβάνοντας υπόψη τις δυνάμεις στις στροφές και τις επιφάνειες όπου η μία πλευρά του αυτοκινήτου έχει περισσότερη πρόσφυση από την άλλη. Επειδή επαναχρησιμοποιεί τους αισθητήρες και τον ρυθμιστή του ABS, προσθέτει δυνατότητες με ελάχιστο επιπλέον κόστος, γι' αυτό και είναι πλέον ουσιαστικά καθολικό στα νέα αυτοκίνητα.

Για τον οδηγό, το EBD λειτουργεί εξ ολοκλήρου στο παρασκήνιο και δεν απαιτεί καμία ενέργεια ή συντήρηση πέρα από τη διατήρηση του συστήματος πέδησης και των ελαστικών σε καλή κατάσταση· μια βλάβη συνήθως επισημαίνεται από την ίδια προειδοποιητική λυχνία που επιτηρεί το ABS. Καλύτερα να γίνει αντιληπτό ως ένα στρώμα μέσα σε μια συντονισμένη διάταξη πέδησης και ευστάθειας: συνεργάζεται με την υποβοήθηση πέδησης, που ενισχύει την πίεση στο πεντάλ σε ένα φρενάρισμα πανικού, και μοιράζεται τους αισθητήρες του με τον έλεγχο πρόσφυσης και τον ηλεκτρονικό έλεγχο ευστάθειας (ESC), όπου ο τελευταίος χρησιμοποιεί την πέδηση μεμονωμένων τροχών για να διορθώσει ολισθήσεις, αντί απλώς να βελτιστοποιεί ένα ευθύγραμμο φρενάρισμα.