Euro 6

Το Euro 6 είναι το πρότυπο εκπομπών ρύπων της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ορίζει τις μέγιστες ποσότητες επιβλαβών ρύπων που επιτρέπεται νόμιμα να εκπέμπει ένα καινούργιο αυτοκίνητο, και αποτελεί το αυστηρότερο επίπεδο μιας κανονιστικής σειράς που ξεκίνησε με το Euro 1 το 1992. Τέθηκε σε ισχύ για τις νέες εγκρίσεις τύπου τον Σεπτέμβριο του 2014 και για όλα τα νεοταξινομούμενα αυτοκίνητα τον Σεπτέμβριο του 2015, αυστηροποιούμενο σταδιακά μέσα από υποστάδια όπως τα Euro 6b, 6c, 6d-TEMP και 6d. Το πρότυπο υπάρχει για την προστασία της ποιότητας του αέρα και της δημόσιας υγείας, στοχεύοντας ρύπους που συνδέονται με αναπνευστικές παθήσεις, αιθαλομίχλη και περιβαλλοντική ζημία στις πυκνοκατοικημένες αστικές περιοχές.

Ο κανονισμός θέτει συγκεκριμένα αριθμητικά όρια, μετρούμενα σε χιλιοστά ή γραμμάρια ανά χιλιόμετρο, σε διάφορους ρύπους: οξείδια του αζώτου (NOx), αιωρούμενα σωματίδια (τόσο κατά μάζα όσο και, για πολλούς κινητήρες, κατά αριθμό σωματιδίων), μονοξείδιο του άνθρακα και άκαυστους υδρογονάνθρακες. Η πιο καθοριστική αλλαγή του αφορούσε τους πετρελαιοκινητήρες, των οποίων οι επιτρεπόμενες εκπομπές NOx περιορίστηκαν στα 80 mg/km, σχεδόν υποδιπλασιάζοντας το όριο του Euro 5 και φέρνοντας τα πετρέλαια πολύ πιο κοντά στα μεγέθη που απαιτούνται από τα βενζινοκίνητα. Αυτή και μόνο η απαίτηση αναδιαμόρφωσε τη μηχανική του πετρελαίου σε όλον τον κλάδο.

Η τήρηση αυτών των ορίων ανάγκασε τους κατασκευαστές να εγκαταστήσουν εξελιγμένο εξοπλισμό μετεπεξεργασίας. Τα πετρελαιοκίνητα αυτοκίνητα υιοθέτησαν ευρέως την επιλεκτική καταλυτική αναγωγή (SCR), η οποία εγχέει στην εξάτμιση ένα διάλυμα ουρίας που προωθείται στην αγορά ως AdBlue ώστε να μετατρέπει χημικά τα NOx σε αβλαβές άζωτο και νερό. Τα φίλτρα σωματιδίων πετρελαίου έγιναν καθολικά, και η ανακυκλοφορία καυσαερίων εξελίχθηκε για να καταστέλλει τον σχηματισμό NOx κατά την καύση. Πολλοί βενζινοκινητήρες άμεσου ψεκασμού απέκτησαν αργότερα φίλτρα σωματιδίων βενζίνης για να ικανοποιήσουν τα αυστηρότερα όρια αριθμού σωματιδίων.

Ένα καθοριστικό χαρακτηριστικό των μεταγενέστερων σταδίων ήταν η εισαγωγή της δοκιμής πραγματικών εκπομπών οδήγησης (RDE). Τα προηγούμενα πρότυπα επαληθεύονταν μόνο στο εργαστήριο, και το σκάνδαλο εκπομπών των πετρελαιοκινητήρων το 2015 αποκάλυψε πόσο φτωχά αντανακλούσαν τα αποτελέσματα του πάγκου τη συμπεριφορά στον δρόμο. Από το Euro 6d-TEMP και έπειτα, τα αυτοκίνητα έπρεπε επίσης να αποδείξουν συμμόρφωση κατά τη διάρκεια πραγματικών διαδρομών χρησιμοποιώντας φορητό εξοπλισμό μέτρησης εκπομπών, με έναν καθορισμένο συντελεστή συμμόρφωσης που επιτρέπει ένα περιορισμένο περιθώριο πάνω από το εργαστηριακό μέγεθος. Αυτό έκλεισε μεγάλο μέρος του χάσματος μεταξύ πιστοποιημένης και πραγματικής ρύπανσης.

Στην πράξη, η συμμόρφωση με το Euro 6 έχει γίνει βασικό σημείο αναφοράς για τους ιδιοκτήτες οχημάτων. Καθορίζει την επιλεξιμότητα για πολλές ζώνες χαμηλών εκπομπών και καθαρού αέρα στις ευρωπαϊκές πόλεις, επηρεάζει τη μεταπωλητική αξία και αναφέρεται συχνά στις αγγελίες μεταχειρισμένων ως δείκτης σχετικής καθαρότητας. Τα πετρελαιοκίνητα αυτοκίνητα προγενέστερα του Euro 6 αντιμετωπίζουν ιδιαίτερα ολοένα και περισσότερους περιορισμούς πρόσβασης.

Το Euro 6 εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο εκπομπών και συνδέεται στενά με τις τεχνολογίες που επέβαλε. Η κατανόησή του απαιτεί εξοικείωση με τις εκπομπές NOx, το φίλτρο σωματιδίων πετρελαίου, την επιλεκτική καταλυτική αναγωγή και τη διαδικασία πραγματικών εκπομπών οδήγησης, καθεμία από τις οποίες αντιμετωπίζει μια διακριτή πτυχή των απαιτήσεων του προτύπου. Αποτελεί τον άμεσο προκάτοχο του επερχόμενου κανονισμού Euro 7.