Hill Holder (υποβοήθηση εκκίνησης σε ανηφόρα)

Το hill holder είναι μια λειτουργία υποβοήθησης του οδηγού που διατηρεί για λίγο τα φρένα ενεργά όταν το αυτοκίνητο έχει σταματήσει σε κλίση, ώστε το όχημα να μην κυλήσει προς τα πίσω στο σύντομο διάστημα που ο οδηγός μεταφέρει το πόδι από το πεντάλ του φρένου στο γκάζι. Το πρόβλημα που λύνει είναι εντονότερο στα αυτοκίνητα με μηχανικό κιβώτιο ταχυτήτων, όπου το ξεκίνημα σε ανηφόρα απαιτεί συντονισμό συμπλέκτη, γκαζιού και φρένου· χωρίς βοήθεια, το αυτοκίνητο γλιστρά πίσω μόλις απελευθερωθεί το φρένο, με κίνδυνο να σβήσει ο κινητήρας, να γίνει ένα απότομο τίναγμα προς τα πίσω ή να υπάρξει επαφή με το όχημα που ακολουθεί.

Στην αρχική του μορφή, που χρονολογείται από τη δεκαετία του 1930, το hill holder ήταν μια αμιγώς μηχανική διάταξη: χρησιμοποιούσε ένα σφαιρίδιο κλισιόμετρου και μια βαλβίδα μονής κατεύθυνσης στο κύκλωμα των φρένων για να εγκλωβίσει την πίεση όταν το αυτοκίνητο ήταν στραμμένο ανηφορικά, απελευθερώνοντάς την μόνο καθώς ο συμπλέκτης έπιανε. Τα σύγχρονα συστήματα πετυχαίνουν το ίδιο αποτέλεσμα ηλεκτρονικά, αξιοποιώντας τα υδραυλικά που ήδη υπάρχουν για το ABS και το σύστημα ευστάθειας. Όταν οι αισθητήρες ανιχνεύσουν ότι το όχημα έχει ακινητοποιηθεί σε κλίση, η μονάδα ελέγχου διατηρεί την πίεση στο κύκλωμα πέδησης αφού αφεθεί το πεντάλ και την αποδεσμεύει σταδιακά καθώς ο οδηγός δίνει ισχύ.

Το σύστημα βασίζεται σε σήματα που μοιράζεται με το σύστημα ευστάθειας: ένας αισθητήρας κλίσης ή διαμήκους επιτάχυνσης διαπιστώνει ότι το αυτοκίνητο βρίσκεται σε ανωφέρεια και προς τα πού «κοιτάζει», ενώ τα σήματα ταχύτητας τροχών και πίεσης φρένων επιβεβαιώνουν ότι το όχημα είναι ακίνητο και ότι ο οδηγός προτίθεται να ξεκινήσει. Στα αυτοκίνητα με μηχανικό κιβώτιο, το σήμα θέσης συμπλέκτη ή ροπής κινητήρα ενημερώνει τη μονάδα πότε αρχίζει να μεταδίδεται κίνηση, ώστε να απελευθερώνει τα φρένα ακριβώς τη στιγμή που ο κινητήρας αρχίζει να τραβά — αποφεύγοντας τόσο την οπισθοκύλιση όσο και μια κρατημένη, σπασμωδική εκκίνηση.

Για τον οδηγό το όφελος είναι μια πιο ήρεμη και ελεγχόμενη εκκίνηση σε ανηφόρα και αισθητά λιγότερο άγχος στην κίνηση με συνεχόμενα σταματήματα σε δρόμους με κλίση. Εμποδίζοντας την οπισθοκύλιση, μειώνει και την ανάγκη να «καεί» ο συμπλέκτης πάνω στο χειρόφρενο, πράγμα που περιορίζει τη φθορά του συμπλέκτη και τον κίνδυνο να σβήσει ο κινητήρας. Το κράτημα είναι σκόπιμα σύντομο — συνήθως ένα έως δύο δευτερόλεπτα — αρκετό για να γίνει η μετάβαση ανάμεσα στα πεντάλ απρόσκοπτα, χωρίς ο οδηγός να νιώθει ότι τα φρένα μένουν πατημένα παρά τη θέλησή του.

Η λειτουργία εμφανίζεται με πολλές εμπορικές ονομασίες, όπως hill-start assist ή hill-hold control, και έχει πλέον διαδοθεί ευρύτατα επειδή επαναχρησιμοποιεί υπάρχοντα εξαρτήματα του ABS και του ESC με ελάχιστο πρόσθετο κόστος. Αξίζει να διακρίνεται από το hill-descent control, που διαχειρίζεται την ταχύτητα στην κατηφόρα, και από το αυτόματο χειρόφρενο, που κρατά το όχημα επ' αόριστον. Ως λειτουργία χτισμένη πάνω στο ABS και στο ηλεκτρονικό σύστημα ευστάθειας, το hill holder εκτιμάται ιδιαίτερα σε συνδυασμό με μηχανικό κιβώτιο και συμπληρώνει συγγενή βοηθήματα όπως το brake assist.