Τα λίτρα ανά 100 χιλιόμετρα είναι η καθιερωμένη μετρική μονάδα κατανάλωσης καυσίμου ενός οχήματος, που εκφράζει πόσα λίτρα καυσίμου χρειάζονται για να διανυθεί μια σταθερή απόσταση εκατό χιλιομέτρων. Είναι το μέγεθος που αναγράφεται σε επίσημα έγγραφα, διαφημιστικό υλικό και υπολογιστές ταξιδιού σε ολόκληρη την ηπειρωτική Ευρώπη και στο μεγαλύτερο μέρος του κόσμου, και βρίσκεται στον πυρήνα του τρόπου με τον οποίο οι αγοραστές συγκρίνουν το κόστος λειτουργίας ενός αυτοκινήτου με ένα άλλο. Η λογική του είναι η λογική της κατανάλωσης: απαντά στο ερώτημα πόσο καύσιμο θα καταβροχθίσει ένα ταξίδι.
Η μονάδα είναι, στην ουσία, η αντίστροφη των παλαιότερων μετρήσεων οικονομίας καυσίμου. Επειδή μετρά το καύσιμο που καταναλώνεται για μια δεδομένη απόσταση και όχι την απόσταση που διανύεται ανά μονάδα καυσίμου, ο μικρότερος αριθμός είναι καλύτερος — ένα αυτοκίνητο με κατανάλωση πέντε λίτρα ανά 100 χλμ. είναι πιο οικονομικό από ένα με οκτώ. Αυτό έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τη σύμβαση των μιλίων ανά γαλόνι, οικείας στη Βρετανία και τη Βόρεια Αμερική, όπου ο μεγαλύτερος αριθμός σημαίνει μεγαλύτερη απόδοση, και τα δύο συστήματα κινούνται επομένως σε αντίθετες κατευθύνσεις. Η μετατροπή ανάμεσά τους δεν είναι μια απλή γραμμική κλιμάκωση, αφού το ένα εκφράζει απόσταση προς καύσιμο και το άλλο καύσιμο προς απόσταση, οπότε συνδέονται μέσω των αντιστρόφων τους.
Ένα από τα πρακτικά πλεονεκτήματα του μεγέθους των λίτρων ανά 100 χλμ. είναι ότι κλιμακώνεται με απλό, προσθετικό τρόπο. Επειδή η κατανάλωση εκφράζεται σε σχέση με την απόσταση, το καύσιμο που χρειάζεται για οποιοδήποτε ταξίδι βρίσκεται απλώς πολλαπλασιάζοντας την τιμή με τον αριθμό των εκατοντάδων χιλιομέτρων που διανύονται, και η κατανάλωση μεικτής οδήγησης μπορεί να υπολογιστεί ως μέσος όρος με λογικό τρόπο. Αυτό κάνει τη μονάδα εύκολη να μεταφραστεί σε πραγματικά χρήματα: πολλαπλασιασμένη με την τιμή του καυσίμου, δίνει ένα σαφές κόστος ανά εκατό χιλιόμετρα, γι' αυτό και είναι τόσο χρήσιμη για τον προϋπολογισμό και για τη στάθμιση του δια βίου κόστους ενός μοντέλου έναντι ενός άλλου.
Το μέγεθος συνδέεται επίσης στενά με τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα ενός αυτοκινήτου. Για ένα δεδομένο καύσιμο, κάθε λίτρο που καίγεται απελευθερώνει μια περίπου σταθερή μάζα διοξειδίου του άνθρακα, οπότε η κατανάλωση σε λίτρα ανά 100 χλμ. μεταφράζεται σχεδόν άμεσα σε γραμμάρια διοξειδίου του άνθρακα ανά χιλιόμετρο, τη μετρική στην οποία βασίζεται μεγάλο μέρος της φορολογίας οχημάτων και της νομοθεσίας για τις εκπομπές. Η βενζίνη και το πετρέλαιο διαφέρουν ελαφρώς στο ενεργειακό περιεχόμενο και στην περιεκτικότητα σε άνθρακα ανά λίτρο, γι' αυτό και τα δύο καύσιμα δεν είναι άμεσα συγκρίσιμα λίτρο προς λίτρο, αλλά εντός κάθε καυσίμου η σχέση ανάμεσα σε κατανάλωση και εκπομπές είναι στενή.
Οι αναγραφόμενες τιμές κατανάλωσης παράγονται υπό τυποποιημένους εργαστηριακούς κύκλους δοκιμών ώστε διαφορετικά αυτοκίνητα να συγκρίνονται επί ίσοις όροις. Το ισχύον ευρωπαϊκό πρότυπο είναι το Παγκόσμια Εναρμονισμένο Πρωτόκολλο Δοκιμών Ελαφρών Οχημάτων, ή WLTP, που θεσπίστηκε για να δίνει τιμές πιο κοντά στην πραγματική χρήση από τον παλαιότερο και διαβόητα αισιόδοξο κύκλο NEDC που αντικατέστησε. Παρ' όλα αυτά, οι επίσημες τιμές παραμένουν εξιδανικευμένες, και η πραγματική κατανάλωση ποικίλλει ανάλογα με το στιλ οδήγησης, το φορτίο, το έδαφος, τον καιρό και την κίνηση. Διαβασμένα με αυτή την επιφύλαξη, τα λίτρα ανά 100 χλμ. παραμένουν ο σαφέστερος μοναδικός δείκτης του πόσο διψασμένο είναι ένα αυτοκίνητο και τι θα κοστίζει η λειτουργία του.
- Λίτρα καυσίμου που καταναλώνονται για να διανυθούν 100 χλμ.
- Η καθιερωμένη μονάδα οικονομίας καυσίμου εκτός των αγγλόφωνων χωρών
- Το χαμηλότερο είναι καλύτερο — αντίθετα από τα μίλια ανά γαλόνι
- Κλιμακώνεται γραμμικά· συνδέεται άμεσα με το κόστος και το CO2