Η ανάρτηση πολλαπλών συνδέσμων (multi-link) είναι μια εξελιγμένη μορφή ανεξάρτητης ανάρτησης, στην οποία κάθε τροχός δεν συγκρατείται από ένα ή δύο μεγάλα ψαλίδια, αλλά από περισσότερους ξεχωριστούς βραχίονες· καθένας τους συνδέει τον φορέα του τροχού με το πλαίσιο ή το υποπλαίσιο μέσω δικών του σημείων άρθρωσης. Με τον καταμερισμό του ελέγχου του τροχού σε πολλούς λεπτούς συνδέσμους, ο μηχανικός αποκτά ασυνήθιστη ελευθερία να ορίσει με ακρίβεια πώς θα κινείται ο τροχός σε όλη τη διαδρομή της ανάρτησης. Η διάταξη υπάρχει ακριβώς για να ξεπεραστεί ο εγγενής συμβιβασμός των απλούστερων λύσεων, όπου ένας μόνο βραχίονας ελέγχει ταυτόχρονα πολλές πτυχές της γεωμετρίας και η βελτίωση της μίας χειροτερεύει αναπόφευκτα κάποια άλλη.
Η αρχή λειτουργίας στηρίζεται στη γεωμετρία. Κάθε σύνδεσμος περιορίζει τον φορέα του τροχού σε μια συγκεκριμένη κατεύθυνση και, επιλέγοντας το μήκος, τη γωνία και τα σημεία στήριξης κάθε βραχίονα, ο μηχανικός μπορεί να διαμορφώσει το πώς μεταβάλλονται η γωνία κάμπερ, η σύγκλιση και η διαμήκης θέση του τροχού όταν η ανάρτηση συμπιέζεται, εκτονώνεται ή όταν το αυτοκίνητο στρίβει και φρενάρει. Συνήθως χρησιμοποιούνται τρεις έως πέντε σύνδεσμοι ανά τροχό. Επειδή οι παράμετροι αυτές ρυθμίζονται σε μεγάλο βαθμό ανεξάρτητα η μία από την άλλη, η διάταξη επιτρέπει λεπτομερή, σχεδόν χειρουργική ρύθμιση, που ούτε το γόνατο ΜακΦέρσον ούτε καν τα διπλά ψαλίδια μπορούν να φτάσουν.
Το κέρδος είναι η δυνατότητα ταυτόχρονης βελτιστοποίησης άνεσης και οδικής συμπεριφοράς, αντί της ανταλλαγής της μίας με την άλλη. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν ελαστικά συνεμπλόκ που απορροφούν τις σκληρές καταπονήσεις και τον θόρυβο του δρόμου για μαλακό κύλισμα, ενώ η γεωμετρία των συνδέσμων φροντίζει ο τροχός να μεταβάλλει σύγκλιση και κάμπερ προς τις κατευθύνσεις που διατηρούν την πρόσφυση και την ευστάθεια υπό φορτίο. Η ανάρτηση μπορεί έτσι να κρατά το ελαστικό σταθερά πατημένο στο δυνατό στρίψιμο και ταυτόχρονα να παραμένει επιεικής στα κακοτράχαλα οδοστρώματα — ακριβώς ο συνδυασμός που ξεχωρίζει ένα πραγματικά ραφιναρισμένο αυτοκίνητο.
Για αυτούς τους λόγους η ανάρτηση πολλαπλών συνδέσμων συναντάται συχνότερα στον πίσω άξονα premium σεντάν, μεγάλων επιβατικών και μοντέλων επιδόσεων, και ολοένα συχνότερα και στον εμπρός άξονα ακριβότερων οχημάτων. Επιτρέπει στους κατασκευαστές να προσφέρουν τη σιγουριά και την άνεση που αναμένεται στην κορυφή της αγοράς και αποτελεί συχνά ένδειξη αυτοκινήτου σχεδιασμένου με προτεραιότητα στην οδική συμπεριφορά και τη φινέτσα.
Τα μειονεκτήματα είναι το κόστος, η πολυπλοκότητα και ο χώρος που απαιτεί. Οι πολλοί σύνδεσμοι σημαίνουν πολλές αρθρώσεις και συνεμπλόκ, περισσότερη κατεργασία, περισσότερο χρόνο συναρμολόγησης και βαρύτερη, πιο απαιτητική σε χώρο εγκατάσταση από έναν απλό άξονα ή ένα γόνατο. Υπάρχουν επίσης περισσότερα εξαρτήματα που φθείρονται και που πρέπει να ευθυγραμμιστούν σωστά στο σέρβις. Το σύστημα γίνεται καλύτερα κατανοητό ως το πιο εξελιγμένο και ρυθμιζόμενο μέλος της οικογένειας των ανεξάρτητων αναρτήσεων: ξεπερνά τα διπλά ψαλίδια σε δυνατότητες ρύθμισης και βρίσκεται σε σαφή αντίθεση με τα απλούστερα και φθηνότερα γόνατα ΜακΦέρσον και τους ημιάκαμπτους άξονες στρέψης που προτιμώνται όπου ο προϋπολογισμός ή ο χώρος πιέζουν.
- Συγκρατεί κάθε τροχό με περισσότερους ανεξάρτητους συνδέσμους
- Επιτρέπει λεπτομερή, ανεξάρτητη ρύθμιση της γεωμετρίας του τροχού
- Συνδυάζει άνεση και οδική συμπεριφορά χωρίς τον συνήθη συμβιβασμό
- Συνηθίζεται στον πίσω άξονα premium μοντέλων· πολύπλοκη και ακριβή