Επαναφορτιζόμενο υβριδικό (PHEV)

Το επαναφορτιζόμενο υβριδικό όχημα, ευρέως γνωστό ως PHEV, είναι ένα αυτοκίνητο που φέρει τόσο έναν συμβατικό κινητήρα εσωτερικής καύσης όσο και έναν ηλεκτροκινητήρα τροφοδοτούμενο από μια μπαταρία αρκετά μεγάλη ώστε να επαναφορτίζεται από το δίκτυο και να κινεί το αυτοκίνητο αμιγώς με ηλεκτρισμό για αξιόλογη απόσταση. Καταλαμβάνει τον ενδιάμεσο χώρο ανάμεσα στο κοινό υβριδικό, του οποίου η μικρή μπαταρία απλώς υποβοηθά τον κινητήρα, και στο πλήρως ηλεκτρικό αυτοκίνητο, που δεν διαθέτει καθόλου κινητήρα καύσης. Το καθοριστικό του γνώρισμα κρύβεται στο όνομα: σε αντίθεση με ένα αυτοφορτιζόμενο υβριδικό, το PHEV διαθέτει υποδοχή φόρτισης, και αυτή η δυνατότητα άντλησης ενέργειας από το δίκτυο είναι που του προσδίδει πραγματική αμιγώς ηλεκτρική αυτονομία.

Αυτή η ωφέλιμη αυτονομία κυμαίνεται συνήθως κάπου ανάμεσα στα 40 και τα 100 χιλιόμετρα με πλήρη φόρτιση, αρκετή ώστε να καλύπτει τις καθημερινές μετακινήσεις και θελήματα των περισσότερων ανθρώπων χωρίς να καίγεται καύσιμο. Στις πιο σύντομες διαδρομές το αυτοκίνητο συμπεριφέρεται σαν ένα ήσυχο και ομαλό ηλεκτρικό όχημα, αντλώντας από μια μπαταρία πολύ μεγαλύτερη από εκείνη ενός υβριδικού, συχνά της τάξης των 10 έως 25 κιλοβατωρών. Όταν η μπαταρία εξαντληθεί, ή όταν ο οδηγός απαιτεί περισσότερες επιδόσεις από όσες μπορεί να δώσει ο ηλεκτροκινητήρας, ο κινητήρας καύσης αναλαμβάνει, και το όχημα συνεχίζει να λειτουργεί ως αποδοτικό συμβατικό υβριδικό, με τη μεγάλη αυτονομία και τον γρήγορο ανεφοδιασμό της βενζίνης ή του πετρελαίου. Αυτή η διττή φύση είναι η κεντρική γοητεία του PHEV: ηλεκτρική κίνηση για την καθημερινότητα, υγρό καύσιμο για το περιστασιακό μεγάλο ταξίδι, και καμία εξάρτηση από την εύρεση φορτιστή στη διαδρομή.

Η απόδοση ενός PHEV εξαρτάται μοναδικά από τον τρόπο με τον οποίο το χρησιμοποιεί ο κάτοχός του. Οδηγούμενο συνετά από κάποιον που το φορτίζει τακτικά και κρατά τις περισσότερες διαδρομές εντός της ηλεκτρικής αυτονομίας, μπορεί να επιτύχει πολύ χαμηλό κόστος λειτουργίας και εκπομπές, λειτουργώντας ουσιαστικά ως ηλεκτρικό αυτοκίνητο τις περισσότερες φορές. Οδηγούμενο από κάποιον που δεν το φορτίζει ποτέ, το ίδιο όχημα γίνεται ένα βαρύ αυτοκίνητο που κουβαλά μια μεγάλη μπαταρία και έναν κινητήρα, και η πραγματική του κατανάλωση μπορεί να είναι χειρότερη από εκείνη ενός αντίστοιχου συμβατικού μοντέλου. Αυτή η εξάρτηση από τη συμπεριφορά του οδηγού είναι ο λόγος που τα επίσημα νούμερα κατανάλωσης των PHEV, μετρημένα με πλήρως φορτισμένη μπαταρία, συχνά φαίνονται πολύ καλύτερα από τους μέσους όρους που πραγματικά καταγράφουν οι οδηγοί.

Η τεχνολογία αυτή υπήρξε ένα πραγματιστικό σκαλοπάτι στη μετάβαση μακριά από τα ορυκτά καύσιμα, προσφέροντας στους αγοραστές έναν τρόπο να εξηλεκτρίσουν μέρος της οδήγησής τους χωρίς το άγχος αυτονομίας που αποτρέπει ορισμένους από το να στραφούν πλήρως στον ηλεκτρισμό, και δίνοντας στους κατασκευαστές μια οδό προς χαμηλότερες μέσες εκπομπές στόλου. Υπάρχουν αρκετές διατάξεις συστήματος κίνησης, από συστήματα όπου ο κινητήρας και ο ηλεκτροκινητήρας μπορούν ο καθένας να κινεί τους τροχούς, έως διατάξεις τύπου σειράς όπου ο κινητήρας λειτουργεί κυρίως ως γεννήτρια.

Στην ευρύτερη οικογένεια των εξηλεκτρισμένων αυτοκινήτων το PHEV βρίσκεται ένα σαφές σκαλί πάνω από το ήπιο υβριδικό και το πλήρες υβριδικό, που και τα δύο δεν μπορούν να φορτιστούν από το δίκτυο, και ένα σκαλί κάτω από το αμιγώς ηλεκτρικό όχημα, που καταργεί εντελώς τον κινητήρα καύσης. Η αξία του στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στην πειθαρχία του οδηγού να κρατά τη μπαταρία φορτισμένη, γι' αυτό και η έννοια της ηλεκτρικής αυτονομίας είναι τόσο κεντρική για να γίνει κατανοητό τι μπορεί και τι δεν μπορεί να προσφέρει ένα επαναφορτιζόμενο υβριδικό.