TDI (Turbocharged Direct Injection)

Το TDI, αρχικά του Turbocharged Direct Injection, είναι η μακρόχρονη εμπορική ονομασία του Ομίλου Volkswagen για τους υπερτροφοδοτούμενους πετρελαιοκινητήρες άμεσου ψεκασμού. Πρωτοεμφανίστηκε στο Audi 100 το 1989 και έκτοτε το σήμα έχει φορεθεί σε μοντέλα Volkswagen, Audi, Skoda, SEAT και άλλων μαρκών του ομίλου, εξελισσόμενο σε έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους χαρακτηρισμούς κινητήρων στην Ευρώπη. Δεν υποδηλώνει έναν μεμονωμένο κινητήρα, αλλά μια οικογένεια και μια τεχνική φιλοσοφία: τον συνδυασμό της απόδοσης του άμεσου ψεκασμού καυσίμου με τα οφέλη της υπερτροφοδότησης σε αναπνοή και ισχύ.

Οι δύο τεχνολογίες του ονόματος λειτουργούν συνδυαστικά. Ο άμεσος ψεκασμός εγχέει το πετρέλαιο υπό πολύ υψηλή πίεση κατευθείαν στον θάλαμο καύσης, αντί σε προθάλαμο ή στην πολλαπλή εισαγωγής, επιτρέποντας ακριβή έλεγχο της ποσότητας και του χρονισμού κάθε έγχυσης. Η υπερτροφοδότηση στη συνέχεια στέλνει πρόσθετο συμπιεσμένο αέρα στους κυλίνδρους, παρέχοντας το επιπλέον οξυγόνο για την αποδοτική καύση περισσότερου καυσίμου και ανακτώντας ενέργεια που αλλιώς θα χανόταν στην εξάτμιση. Μαζί αποδίδουν τη γενναιόδωρη ροπή στις χαμηλές στροφές, την ισχυρή οικονομία καυσίμου και τη σχετικά εκλεπτυσμένη λειτουργία για τις οποίες έγιναν γνωστά τα πετρελαιοκίνητα αυτοκίνητα. Οι πρώτες μονάδες TDI χρησιμοποιούσαν περιστροφικές αντλίες-διανομείς και αργότερα σχεδιάσεις με αντλίες-μπεκ (unit injector), πριν η οικογένεια μεταβεί σε μεγάλο βαθμό στον ψεκασμό κοινού αυλού (common-rail) μέσα στη δεκαετία του 2000.

Για τους οδηγούς, η γοητεία των κινητήρων TDI βρισκόταν στην ευελιξία και την ολιγάρκειά τους. Ένα τυπικό μεσαίο σεντάν TDI μπορούσε να συνδυάζει χαλαρή ταξιδιάρικη κίνηση στον αυτοκινητόδρομο, άφθονη ροπή για προσπεράσεις και πραγματική κατανάλωση που οι αντίστοιχοι βενζινοκινητήρες της εποχής δύσκολα πλησίαζαν, με παράλληλα μεγάλη αυτονομία μεταξύ ανεφοδιασμών. Αυτές οι αρετές, σε συνδυασμό με επιθετικό μάρκετινγκ και ευνοϊκή φορολόγηση σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, έκαναν το TDI λέξη της καθημερινότητας και τροφοδότησαν την ευρεία ευρωπαϊκή έκρηξη του ντίζελ από τη δεκαετία του 1990 έως τη δεκαετία του 2010, όταν το πετρέλαιο αντιπροσώπευε περίπου τις μισές πωλήσεις καινούργιων αυτοκινήτων σε μεγάλο μέρος της ηπείρου.

Το όνομα TDI συνδέθηκε άρρηκτα με το σκάνδαλο εκπομπών του 2015, το γνωστό dieselgate. Διαπιστώθηκε ότι ο Όμιλος Volkswagen είχε εγκαταστήσει σε ορισμένους κινητήρες TDI — με γνωστότερη τη μονάδα EA189 — λογισμικό παραποίησης (defeat device), το οποίο αναγνώριζε τις συνθήκες της επίσημης μέτρησης και μείωνε τις εκπομπές οξειδίων του αζώτου μόνο κατά τη διάρκεια της δοκιμής, ενώ στον δρόμο τα αυτοκίνητα εξέπεμπαν πολύ περισσότερα NOx από όσα επέτρεπαν οι κανονισμοί. Η υπόθεση πυροδότησε τεράστια πρόστιμα, ανακλήσεις οχημάτων, ποινικές διώξεις και μια διαρκή κατάρρευση της εμπιστοσύνης κοινού και ρυθμιστικών αρχών στην τεχνολογία ντίζελ σε ολόκληρη τη βιομηχανία.

Στον απόηχο του σκανδάλου, οι κινητήρες TDI που επιβίωσαν και οι νεότεροι επανασχεδιάστηκαν με ουσιωδώς πιο εξελιγμένη μετεπεξεργασία καυσαερίων, συμπεριλαμβανομένης της επιλεκτικής καταλυτικής αναγωγής με AdBlue, ώστε να ικανοποιούν με ειλικρίνεια τα αυστηρά πρότυπα Euro 6. Το σήμα παραμένει σε χρήση, αν και το μερίδιο του ντίζελ στην αγορά έχει συρρικνωθεί απότομα εν μέσω αυστηρότερων κανονισμών και εξηλεκτρισμού. Το TDI στέκεται δίπλα στα αντίστοιχα σήματα άλλων κατασκευαστών — όπως το CDI της Mercedes-Benz και το CRDi των Hyundai-Kia — ως εμπορική έκφραση της ίδιας θεμελιώδους τεχνολογίας common-rail και υπερτροφοδοτούμενου ντίζελ.