Όχημα προς δίκτυο (V2G)

Το όχημα προς δίκτυο, με τη συντομογραφία V2G, είναι η τεχνολογία που επιτρέπει σε ένα ηλεκτρικό όχημα να εκφορτίζει ενέργεια από την μπαταρία του πίσω στο δημόσιο δίκτυο ηλεκτρισμού, αντί απλώς να αντλεί ισχύ από αυτό. Στην ουσία ένα σταθμευμένο EV γίνεται ένας μικρός, κινητός σταθμός παραγωγής που μπορεί να στηρίξει το δίκτυο τις στιγμές που η ζήτηση είναι υψηλή ή η προσφορά περιορισμένη. Είναι η πιο φιλόδοξη μορφή αμφίδρομης φόρτισης, που πηγαίνει πέρα από την απλή τροφοδότηση ενός μεμονωμένου σπιτιού ή μερικών συσκευών, αλληλεπιδρώντας με το ευρύτερο ενεργειακό σύστημα.

Η ελκυστικότητα του V2G πηγάζει από τη μεταβαλλόμενη φύση της παροχής ηλεκτρισμού. Τα δίκτυα στηρίζονται ολοένα και περισσότερο στην αιολική και ηλιακή παραγωγή, η οποία είναι άφθονη κάποιες στιγμές και σπάνια σε άλλες, δημιουργώντας την ανάγκη για ευέλικτη αποθήκευση που μπορεί να απορροφά το πλεόνασμα και να το αποδίδει αργότερα. Ο στόλος των EV μιας χώρας, τα περισσότερα από τα οποία παραμένουν ακίνητα τη μεγάλη πλειονότητα της ημέρας, αντιπροσωπεύει μια τεράστια δεξαμενή κατανεμημένων μπαταριών. Αν έστω και ένα κλάσμα τους μπορεί να επιστρέψει ενέργεια κατά την απογευματινή αιχμή, όταν τα νοικοκυριά μαγειρεύουν και θερμαίνουν τα σπίτια τους μετά τη δύση του ηλίου, το συλλογικό αποτέλεσμα μπορεί να ανακουφίσει την καταπόνηση του δικτύου και να μειώσει την ανάγκη για ακριβές μονάδες αιχμής ορυκτών καυσίμων.

Για να λειτουργήσει αυτό απαιτείται συγκεκριμένος εξοπλισμός και λογισμικό. Ο φορτιστής πρέπει να είναι αμφίδρομος, ικανός να μετατρέπει το συνεχές ρεύμα της μπαταρίας πίσω σε εναλλασσόμενο ρεύμα συγχρονισμένο με το δίκτυο, και πολλοί σχεδιασμοί τοποθετούν αυτόν τον μετατροπέα στο wallbox αντί στο αυτοκίνητο. Το σύστημα διαχείρισης της μπαταρίας του οχήματος πρέπει να επιτρέπει την εξαγωγή, και ολόκληρη η διάταξη πρέπει να ικανοποιεί αυστηρούς κανόνες σύνδεσης με το δίκτυο που καλύπτουν την τάση, τη συχνότητα και την ασφαλή αποσύνδεση. Εξίσου σημαντικό είναι ένα εμπορικό πλαίσιο: ένα έξυπνο τιμολόγιο ή ένας φορέας συγκέντρωσης (aggregator) που πληρώνει τον κάτοχο για την ενέργεια και την ευελιξία που παρέχει, και που συντονίζει χιλιάδες οχήματα ώστε να δρουν χρήσιμα από κοινού.

Για τον κάτοχο η πιθανή ανταμοιβή είναι οικονομική. Φορτίζοντας φθηνά τη νύχτα ή όταν η παραγωγή από ανανεώσιμες πηγές είναι υψηλή, και πουλώντας στη συνέχεια ενέργεια πίσω στις ακριβές περιόδους αιχμής, ο οδηγός μπορεί να αντισταθμίσει και ορισμένες φορές να υπεραντισταθμίσει το κόστος φόρτισής του. Δοκιμές σε αρκετές χώρες έχουν αποδείξει σημαντικά ετήσια έσοδα, ενώ οι πάροχοι ενέργειας εκτιμούν την υπηρεσία επειδή αναβάλλει την ενίσχυση του δικτύου. Το όχημα παραμένει διαθέσιμο για οδήγηση, με το σύστημα συνήθως να διατηρεί αρκετό φορτίο ώστε να καλύπτει τις δηλωμένες ανάγκες του κατόχου.

Το V2G παρ' όλα αυτά παραμένει αναδυόμενη τεχνολογία. Τα συμβατά αυτοκίνητα είναι ακόμη σχετικά λίγα, ο αμφίδρομος εξοπλισμός κοστίζει περισσότερο από έναν συνηθισμένο φορτιστή, και οι ρυθμιστικές και τιμολογιακές δομές που ανταμείβουν την εξαγωγή μόλις τώρα ωριμάζουν στις περισσότερες αγορές. Υπάρχει επίσης μια διαρκής συζήτηση για το αν οι επιπλέον κύκλοι φόρτισης και εκφόρτισης επιταχύνουν ουσιαστικά τη φθορά της μπαταρίας, αν και τα στοιχεία υποδεικνύουν ολοένα και περισσότερο ότι ένα καλά διαχειριζόμενο V2G έχει μόνο μέτρια επίδραση. Εντάσσεται σε μια οικογένεια συναφών δυνατοτήτων, μαζί με το όχημα προς σπίτι (V2H) και το όχημα προς φορτίο (V2L), που όλες αντλούν από την ίδια μπαταρία υψηλής τάσης, αλλά ξεχωρίζει για τη σύνδεσή του με το ίδιο το δίκτυο και τον ρόλο του στην εξισορρόπηση ενός ενεργειακού συστήματος με υψηλό μερίδιο ανανεώσιμων πηγών.