Elektroniczna blokada mechanizmu różnicowego oparta na hamulcach (ABD)

Mechanizm różnicowy z automatycznym hamowaniem, oznaczany zwykle skrótem ABD, to układ wspomagania przyczepności, który zamiast przekładni mechanicznej wykorzystuje hamulce samochodu, aby utrzymać przepływ mocy do kół mających przyczepność. Gdy jedno z napędzanych kół zaczyna buksować, bo utraciło przyczepność, system automatycznie zaciska hamulec tego koła. Ponieważ zwykły otwarty mechanizm różnicowy zawsze podąża drogą najmniejszego oporu, zahamowanie buksującego koła zwiększa opór po tej stronie i wymusza przeniesienie takiej samej porcji momentu obrotowego na przeciwległe koło, które wciąż ma przyczepność.

Układ działa, korzystając z podzespołów zamontowanych już na potrzeby systemu zapobiegającego blokowaniu kół. Czujniki prędkości obrotowej kół należące do ABS nieustannie porównują, jak szybko obraca się każde koło; gdy jedno z napędzanych kół obraca się wyraźnie szybciej niż jego para lub niż wynikałoby to z prędkości jazdy, sterownik rozpoznaje poślizg. Modulator hydrauliczny ABS, z pompą i zaworami elektromagnetycznymi, zaciska wówczas zacisk hamulcowy wyłącznie tego jednego koła w precyzyjnie kontrolowanych impulsach, spowalniając buksujące koło bez wpływu na pozostałe i bez jakiejkolwiek ingerencji kierowcy.

Praktyczna wartość ujawnia się na nawierzchniach o niejednorodnej przyczepności, których klasycznym przykładem jest jedno koło na lodzie lub w błocie, a drugie na asfalcie. Bez interwencji otwarty mechanizm różnicowy po prostu buksowałby kołem po śliskiej stronie i unieruchamiał samochód, marnując cały moment obrotowy na kole, które nie potrafi go wykorzystać. Dzięki mechanizmowi różnicowemu z automatycznym hamowaniem koło z przyczepnością otrzymuje potrzebny napęd i samochód rusza bez problemu. Ta sama zasada przywraca przyczepność, gdy jedno koło uniesie się lub odciąży na garbie albo na zakręcie.

W istocie układ naśladuje mechanizm różnicowy o ograniczonym poślizgu bez żadnych jego specjalnych elementów wewnętrznych. Mechaniczny mechanizm różnicowy o ograniczonym poślizgu wykorzystuje pakiety sprzęgieł lub koła zębate, aby przeciwdziałać różnicy prędkości obu kół, podczas gdy mechanizm różnicowy z automatycznym hamowaniem osiąga porównywalny efekt wyłącznie poprzez precyzyjne zadziałanie hamulca sterowane oprogramowaniem. Czyni to rozwiązanie tanim w realizacji, ponieważ w samochodzie wyposażonym już w ABS dodaje niewiele ponad logikę sterującą, i pozwala je wprowadzić w całej gamie modeli bez przeprojektowania osi.

Takie podejście ma jednak swoje granice. Powtarzające się lub długotrwałe hamowanie buksującego koła wytwarza ciepło w hamulcu, dlatego na długim, wymagającym podjeździe, gdy jedno koło uporczywie się ślizga, system może ograniczyć działanie, aby uchronić hamulce przed przegrzaniem. Rozprasza także energię w postaci ciepła, zamiast przekazać ją w całości w sposób użyteczny, jak zrobiłby to mechaniczny mechanizm różnicowy, i nie potrafi wytworzyć przyczepności, której opona nie ma; jedynie rozdziela tę dostępną między obie strony.

Mechanizm różnicowy z automatycznym hamowaniem jest blisko spokrewniony z elektroniczną blokadą mechanizmu różnicowego, czyli EDL, z którą bywa często utożsamiany, gdyż oba stanowią oparte na hamulcach elektroniczne odpowiedniki mechanicznej blokady lub mechanizmu różnicowego o ograniczonym poślizgu. Uzupełnia on, a nie zastępuje podstawowy mechanizm różnicowy, niwelując jego główną słabość, i staje obok prawdziwych mechanizmów różnicowych o ograniczonym poślizgu i blokowanych jako jeden z kilku sposobów radzenia sobie z kołem, które utraciło przyczepność.