Advanced Compatibility Engineering (ACE)

Advanced Compatibility Engineering, w skrócie ACE, to nazwa, jaką Honda nadała filozofii projektowania konstrukcji nadwozia, mającej poprawić zachowanie jej pojazdów w zderzeniu czołowym. Zamiast traktować każdy samochód wyłącznie jako osłonę dla własnych pasażerów, ACE odpowiada na szerszy problem zgodności w zderzeniu: na to, jak pojazd oddziałuje z tym, w co uderza, czy jest to inny samochód, nieruchoma przeszkoda, czy pieszy. To podejście inżynierskie wpisane w przednią część samonośnego nadwozia, a nie dokładane urządzenie ani układ elektroniczny.

Myślą przewodnią jest kontrolowane rozłożenie energii uderzenia. W zderzeniu czołowym siły wnikające w konstrukcję muszą zostać tak pokierowane, by do przedziału pasażerskiego docierało ich jak najmniej. ACE osiąga to dzięki sieci połączonych dróg przenoszenia obciążeń w przedniej części auta, obejmującej wielokątną ramę główną oraz dodatkowe elementy, które prowadzą energię zderzenia wokół kabiny i z dala od niej. Rozkładając obciążenie na szerszy obszar konstrukcji i kierując je w wiele ścieżek, zamiast skupiać w pojedynczej podłużnicy, konstrukcja pochłania i rozprasza energię bardziej równomiernie.

Korzyścią dla pasażerów jest zmniejszenie szczytowych sił docierających do kabiny, a wraz z nimi opóźnienia, jakiemu poddawane są osoby w środku. Konstrukcja gnieciona w sposób stopniowy i przewidywalny pozwala układom przytrzymującym, czyli pasom bezpieczeństwa i poduszkom powietrznym, pracować przez dłuższy i łagodniejszy odcinek czasu. Rozłożenie obciążenia pomaga też zachować integralność klatki bezpieczeństwa, ograniczając do minimum wnikanie konstrukcji w przestrzeń na nogi i w strefę zajmowaną przez pasażerów, co ma kluczowe znaczenie dla przeżywalności w poważnych zderzeniach czołowych.

Tym, co odróżnia ACE od klasycznego projektowania struktur zderzeniowych, jest wyraźne uwzględnienie zgodności między pojazdami o różnej masie i wysokości. Gdy wysoki, ciężki pojazd zderza się z niskim i lekkim, cięższy może wjechać ponad konstrukcję drugiego, skupiając uszkodzenia i narażając jego pasażerów. Projektując przednią konstrukcję tak, by stykała się na właściwych wysokościach i szeroko rozkładała siły, ACE ma sprawić, że pojazdy Hondy oddziałują uczciwiej z szerokim spektrum uczestników zderzenia, zmniejszając zagrożenie, jakie stwarzają dla mniejszych aut, a zarazem chroniąc własnych pasażerów.

Wprowadzona w połowie pierwszej dekady XXI wieku i udoskonalana w kolejnych generacjach modeli Hondy i Acury koncepcja odzwierciedla szerszy zwrot branży poza projektowanie nastawione wyłącznie na ochronę własną ku konstrukcjom, które dobrze radzą sobie w zróżnicowanej, rzeczywistej mieszance pojazdów na drodze. Jako rozwiązanie konstrukcyjne działa bezgłośnie i nieprzerwanie, nie wymaga obsługi i nie oferuje niczego, co kierowca mógłby zobaczyć lub wyregulować, a mimo to leży u podstaw wysokich ocen w testach zderzeń czołowych, jakie uzyskało wiele modeli Hondy. Najlepiej rozumieć je jako jeden z elementów ogólnego biernego bezpieczeństwa pojazdu, współpracujący z układami przytrzymującymi i klasycznymi strefami zgniotu wbudowanymi w każdy nowoczesny samochód.