06 — Słownik
Silnik i emisje

Katalizator

Katalizator to element układu wydechowego, który dzięki katalizatorom z metali szlachetnych przekształca toksyczne spaliny silnika w związki mniej szkodliwe.

Kategoria
Silnik i emisje
Powiązane terminy
4
W słowniku
#80 z 389
Definicja

Katalizator to urządzenie kontroli emisji wbudowane w układ wydechowy pojazdu, którego zadaniem jest oczyszczenie szkodliwych produktów spalania, zanim trafią one do atmosfery. Pojawił się w samochodach masowej produkcji od lat 70. XX wieku, a zaostrzające się przepisy dotyczące emisji sprawiły, że stał się praktycznie nieodłącznym wyposażeniem silników benzynowych. Zwalcza on gazy, których powstaniu samo spalanie nie jest w stanie zapobiec: tlenek węgla, niespalone węglowodory oraz tlenki azotu. Jego upowszechnienie radykalnie poprawiło jakość powietrza w miastach, zmieniając rurę wydechową z głównego źródła toksycznego zanieczyszczenia w znacznie czystszy wylot.

Wewnątrz stalowej obudowy znajduje się monolit o strukturze plastra miodu, zwykle ceramiczny, pokryty cienką warstwą nośną, na której osadzone są aktywne metale szlachetne. Gdy gorące spaliny przepływają przez tysiące drobnych kanalików, katalizatory przyspieszają reakcje chemiczne, same nie ulegając zużyciu. Reaktor trójdrożny, stosowany w samochodach benzynowych, wykonuje dwa zadania jednocześnie: utlenia tlenek węgla i węglowodory do dwutlenku węgla i wody oraz redukuje tlenki azotu z powrotem do nieszkodliwego azotu i tlenu. Każdy z użytych metali pełni określoną rolę — platyna i pallad napędzają reakcje utleniania, natomiast rod odpowiada za redukcję tlenków azotu.

Aby reakcje trójdrożne przebiegały sprawnie, silnik musi pracować bardzo blisko chemicznie idealnego składu mieszanki paliwowo-powietrznej, określanego jako stechiometryczny. Dlatego katalizator współpracuje ściśle z sondami lambda i systemem zarządzania pracą silnika, które nieustannie korygują skład mieszanki, utrzymując ją w wąskim zakresie, w którym jednocześnie zachodzą utlenianie i redukcja. Mieszanka zbyt bogata pozbawia układ tlenu potrzebnego do utlenienia tlenku węgla, a zbyt uboga utrudnia redukcję tlenków azotu. Katalizator jest więc w równym stopniu elementem pętli sterowania silnika, co biernym filtrem.

Kluczowym ograniczeniem jest to, że katalizator staje się skuteczny dopiero po osiągnięciu temperatury aktywacji, zwykle w przedziale od 250 do 400 stopni Celsjusza. Dopóki urządzenie się nie nagrzeje, sprawność konwersji jest niska, dlatego pierwsza minuta czy dwie po zimnym rozruchu odpowiadają za nieproporcjonalnie dużą część emisji z całej podróży. Konstruktorzy przeciwdziałają temu, umieszczając katalizator blisko silnika i stosując rozwiązania szybko go nagrzewające, jednak zanieczyszczenie podczas zimnego rozruchu pozostaje wrodzoną słabością tej technologii.

Katalizator jest jednym z ogniw szerszego łańcucha oczyszczania spalin. Silniki wysokoprężne, pracujące na mieszance ubogiej i niemogące wykorzystać reaktora trójdrożnego do redukcji tlenków azotu, opierają się na selektywnej redukcji katalitycznej z dodatkiem mocznika, podczas gdy nowoczesne silniki benzynowe zyskują filtr cząstek stałych zatrzymujący sadzę. Wszystkie te układy mają zapewnić zgodność z normami emisji, takimi jak Euro 6. Metale szlachetne wewnątrz katalizatorów czynią je celem złodziei, a sam katalizator może zostać zatruty paliwem ołowiowym lub zanieczyszczony spalanym olejem, dlatego sprawny silnik jest warunkiem jego długiej żywotności.

Najważniejsze
  • Przekształca toksyczne spaliny w związki mniej szkodliwe
  • Reaktor trójdrożny zwalcza CO, węglowodory i tlenki azotu (NOx)
  • Wykorzystuje katalizatory z platyny, palladu i rodu
  • Działa dopiero po nagrzaniu — zimny rozruch zanieczyszcza najbardziej
Znany również jako
cat convertercatcatalyst