CCS (Combined Charging System)

CCS, czyli Combined Charging System, to przeważający standard szybkiego ładowania prądem stałym w Europie i Ameryce Północnej. Jego główna idea zawarta jest w nazwie: łączy on ładowanie prądem przemiennym i stałym w jednym, wspólnym gnieździe w pojeździe. Górna część złącza obsługuje codzienne ładowanie prądem przemiennym, a dwa duże dodatkowe styki poniżej prowadzą prąd stały o wysokim natężeniu, potrzebny do szybkiego ładowania. Dzięki temu auto potrzebuje tylko jednego gniazda ładowania, by obsłużyć zarówno powolne ładowanie w domu, jak i szybkie ładowanie dużą mocą przy drodze, co upraszcza konstrukcję pojazdu i obsługę dla kierowcy.

Standard występuje w dwóch wariantach regionalnych zbudowanych na wspólnej podstawie. CCS Combo 1, oparty na północnoamerykańskim złączu prądu przemiennego Type 1, stosowany jest w Stanach Zjednoczonych. CCS Combo 2, oparty na europejskim złączu prądu przemiennego Type 2, używany jest w całej Europie i wielu innych regionach. Oba mają tę samą parę styków prądu stałego i te same protokoły komunikacyjne, więc różnica tkwi głównie w części złącza odpowiadającej za prąd przemienny. Ta wspólna architektura jest jednym z powodów, dla których CCS rozpowszechnił się tak szeroko i stał się domyślnym rozwiązaniem w większości nowych aut elektrycznych sprzedawanych na tych rynkach.

Podczas pracy stacja ładowania i samochód uzgadniają parametry sesji poprzez cyfrowe łącze komunikacyjne, ustalając maksymalne napięcie i natężenie, jakie akumulator może bezpiecznie przyjąć, oraz nieustannie regulując moc w miarę postępu ładowania. Obecne sieci CCS obsługują ładowanie mocą do 350 kilowatów, co pozwala zdolnemu autu dodać sporo zasięgu w trakcie krótkiego postoju, choć faktycznie osiągana moc zależy od ograniczeń samego pojazdu, stanu naładowania oraz temperatury akumulatora. Złącze i przewody przy najwyższych mocach są często chłodzone cieczą, by odprowadzać ciepło wytwarzane przez tak duże natężenia prądu.

CCS nie powstał w próżni i konkuruje z innymi standardami. W dużej mierze wyparł starszy japoński system CHAdeMO poza Japonią, czemu sprzyjało poparcie szerokiej koalicji europejskich i amerykańskich producentów. W Ameryce Północnej pojawił się nowszy rywal w postaci NACS, złącza opracowanego pierwotnie przez Teslę, a obecnie ujednoliconego jako norma SAE J3400, które wielu producentów zgodziło się przyjąć. Oba standardy mają współistnieć przez lata, a lukę między nimi wypełnią adaptery, podczas gdy w Europie CCS pozostaje mocno zakorzeniony.

Dla każdego, kto korzysta z publicznych szybkich ładowarek, CCS to złącze, które napotka najczęściej, i jest ono ściśle związane z szerszymi zagadnieniami szybkiego ładowania prądem stałym, złączem prądu przemiennego Type 2, na którym opiera się wariant europejski, oraz konkurencyjnymi standardami CHAdeMO i NACS. Znajomość tego, jakie gniazdo ma dane auto i które sieci je obsługują, jest podstawą planowania dłuższych tras elektrycznych.