Emisja CO2

Emisja dwutlenku węgla opisuje, ile tego gazu pojazd wydziela na każdy przejechany kilometr, wyrażoną w gramach na kilometr. W odróżnieniu od zanieczyszczeń zwalczanych przez katalizator dwutlenek węgla nie jest toksyczny w potocznym rozumieniu; to główny gaz cieplarniany i podstawowy czynnik decydujący o wpływie pojazdu na klimat. Wartość ta stała się jedną z najważniejszych liczb w karcie danych technicznych samochodu, kształtując opodatkowanie, strategię producentów i wybory nabywców w znacznej części świata.

Cechą definiującą emisję dwutlenku węgla jest jej wprost proporcjonalny związek z ilością spalonego paliwa. Spalanie dowolnego paliwa węglowodorowego nieuchronnie prowadzi do powstania dwutlenku węgla jako produktu końcowego, więc im więcej benzyny lub oleju napędowego zużywa silnik, tym więcej go emituje, zgodnie ze stałą zależnością chemiczną. Spalenie litra benzyny uwalnia około 2,3 kilograma dwutlenku węgla, a litra oleju napędowego około 2,6 kilograma, ponieważ olej napędowy jest gęstszy i bogatszy w węgiel. Oznacza to, że wartość emisji jest w istocie innym sposobem wyrażenia zużycia paliwa, a obie wielkości zmieniają się równolegle.

Ponieważ związek ten ma charakter chemiczny, a nie mechaniczny, dwutlenku węgla nie da się usunąć żadnym urządzeniem oczyszczającym spaliny. Nie istnieje filtr ani katalizator zdolny wychwycić go z układu wydechowego, gdyż węgiel zawarty w paliwie musi się gdzieś podziać po utlenieniu. Jedynym sposobem ograniczenia dwutlenku węgla jest spalanie mniejszej ilości paliwa — dzięki lżejszym pojazdom, sprawniejszym silnikom, hybrydyzacji lub mniejszej pojemności skokowej — albo przejście na paliwo zawierające mniej węgla kopalnego. Na tym polega zasadnicza różnica między dwutlenkiem węgla a takimi zanieczyszczeniami jak tlenki azotu, które można zneutralizować chemicznie po spalaniu.

Wartości podawane dla nowych samochodów mierzone są w znormalizowanych procedurach laboratoryjnych, obecnie w ramach światowej zharmonizowanej procedury badań pojazdów lekkich, czyli WLTP, która zastąpiła starszy i bardziej optymistyczny cykl NEDC. Procedura WLTP poddaje samochód ściśle określonej sekwencji prędkości i obciążeń, mającej lepiej odzwierciedlać rzeczywistą jazdę, co daje powtarzalny wynik pozwalający porównywać różne modele na równych zasadach. Rzeczywista emisja wciąż zależy od stylu jazdy, obciążenia i warunków, jednak wartość z badania stanowi oficjalny punkt odniesienia stosowany w regulacjach i etykietowaniu.

Ta oficjalna wartość ma realne znaczenie finansowe i prawne. Wiele krajów wiąże podatek od pojazdów bezpośrednio z emisją dwutlenku węgla, dzięki czemu czystszy samochód objęty jest niższą daniną, a producenci podlegają limitom średniej emisji floty, surowo karzącym za przekroczenie ustalonego progu gramów na kilometr w odniesieniu do całej oferty. Presja ta przyspieszyła upowszechnienie napędów hybrydowych i elektrycznych, ponieważ samochód w pełni elektryczny nie emituje żadnego dwutlenku węgla na wylocie rury wydechowej, całkowicie zmieniając rachunek emisji.