Kąt zejścia

Kąt zejścia to miara tego, jak strome zbocze pojazd może zjechać lub cofnąć po nim, nie zahaczając tylnym zderzakiem ani spodem nadwozia o podłoże. Definiuje się go jako kąt zawarty między nawierzchnią a linią poprowadzoną od najdalej cofniętego punktu śladu styku opony w górę do najniżej zwisającego elementu pojazdu za tylną osią. Większy kąt oznacza, że tył auta zdoła pokonać ostrzejszy wierzchołek lub bardziej stromy wyjazd z zagłębienia, dlatego jest to jeden ze standardowej trójki parametrów geometrii terenowej.

Kąt ten wyznaczają niemal wyłącznie dwa wymiary fizyczne: długość tylnego zwisu, czyli to, jak daleko nadwozie wystaje za tylne koła, oraz prześwit w tym miejscu. Krótki zwis chowa zderzak blisko kół, dzięki czemu podłoże może opadać stromo, zanim cokolwiek go dotknie, podczas gdy duży prześwit unosi przeszkodę wyżej. Wszystko, co zwisa nisko z tyłu, hak holowniczy, koło zapasowe podwieszone pod podłogą, końcówka wydechu czy wystający zderzak, zmniejsza efektywny kąt niezależnie od poszycia nadwozia powyżej.

Praktyczne znaczenie tego parametru staje się oczywiste w chwili, gdy pojazd pokonuje ostry grzbiet lub wspina się z wąwozu. Gdy przednie koła zjeżdżają po drugiej stronie, tył auta obniża się ku zboczu z tyłu, a jeśli kąt zejścia jest zbyt mały, tylny zderzak lub hak holowniczy wbija się w skarpę, zatrzymując jazdę, unosząc napędzane koła lub powodując kosztowne uszkodzenia. Ta sama sytuacja powstaje na szczycie stromej rampy lub przy podjeździe z wysokim krawężnikiem, gdzie nisko zawieszone auto sportowe potrafi oprzeć tylny fartuch o teren, który auto z napędem na cztery koła zignorowałoby bez trudu.

Dlatego pojazdy projektowane z myślą o jeździe terenowej mają krótkie tylne zwisy i wysoko umieszczone zderzaki, często deklarując kąty zejścia rzędu trzydziestu stopni lub więcej, podczas gdy długi, niski sedan czy kombi osiąga niekiedy zaledwie dziesięć do piętnastu. Konstruktorzy aut takich jak Land Rover Defender czy Jeep Wrangler celowo skracają tył i podnoszą podłogę bagażnika, by zmaksymalizować ten parametr, niekiedy integrując koło zapasowe i punkty mocowania do odzyskiwania pojazdu, aby go nie pogarszać.

Kąt zejścia nigdy nie działa w izolacji. Współgra z kątem natarcia z przodu i kątem rampowym pośrodku, a pojazd jest tylko tak sprawny, jak najsłabszy z tej trójki. Montaż większych opon terenowych lub podniesienie zawieszenia poprawia go, natomiast obniżenie auta, dołożenie ciężkiego namiotu dachowego ściskającego sprężyny czy zaczepienie przyczepy może go pogorszyć. Odczytany łącznie z kątem natarcia, kątem rampowym i prześwitem daje pełny obraz tego, gdzie pojazd może, a gdzie nie może dojechać.