Skręt czterech kół (4WS)

Skręt czterech kół, nazywany też skrętem wszystkich kół, to technologia podwozia, w której koła tylne są skręcane wraz z parą przednich, zamiast jedynie biernie za nimi podążać. Klasyczne auta skręcają tylko oś przednią, co wymusza kompromis: długi rozstaw osi daje stabilność i komfortową jazdę, lecz powoduje szeroki promień zawracania, natomiast krótki rozstaw zapewnia zwinność, ale nerwowe prowadzenie przy prędkości. Dodając niewielki skręt kół tylnych, konstruktorzy potrafią ten kompromis przełamać, nadając dużemu pojazdowi zwinność mniejszego przy małej prędkości, bez utraty opanowania przy dużej.

Cechą charakterystyczną jest to, że przy małej prędkości koła tylne skręcają przeciwnie do przednich. Gdy koła tylne kierują się w stronę odwrotną niż przednie, samochód obraca się wokół punktu znacznie bliższego swojemu środkowi, co radykalnie zmniejsza promień zawracania i znacznie ułatwia ciasne manewry, pokonywanie skrzyżowań oraz parkowanie. Powyżej pewnej prędkości progowej układ odwraca swoją logikę i skręca koła tylne zgodnie z fazą przednich. Skręcanie wszystkich czterech kół jednocześnie sprawia, że całe auto przemieszcza się w bok czyściej podczas zmiany pasa lub manewru na autostradzie, ograniczając opóźnienie odchylenia oraz wrażenie niestabilności, jakie potrafi wykazywać długi pojazd.

Wczesne rozwiązania z lat 80., zwłaszcza marek Honda i Mazda, korzystały z mechanicznych lub hydraulicznych połączeń, które poruszały kołami tylnymi według stałego schematu powiązanego z kątem skrętu lub prędkością. Współczesne układy są sterowane elektronicznie i wykorzystują jeden lub dwa kompaktowe siłowniki elektryczne na osi tylnej, co pozwala dobierać kąt skrętu kół tylnych w sposób ciągły w odniesieniu do prędkości, szybkości obracania kierownicą oraz danych o stabilności. Koła tylne skręcają zwykle tylko o kilka stopni, ponieważ nawet niewielki kąt wyraźnie wpływa na zachowanie pojazdu.

Korzyści są najbardziej widoczne na krańcach zakresu prędkości. W ruchu miejskim ciaśniejszy promień zawracania jest naprawdę przydatny dla dużych limuzyn, SUV-ów oraz aut sportowych, których długie rozstawy osi inaczej czyniłyby je niewygodnymi w manewrowaniu. Przy prędkości dodatkowa stabilność wyostrza reakcje i buduje zaufanie, dlatego technologia ta pojawia się zarówno w modelach luksusowych, jak i w pojazdach o sportowym charakterze.

Wiążą się z tym koszty i zastrzeżenia. Osprzęt osi tylnej, czujniki i oprogramowanie dodają masy, kosztu oraz kolejnych punktów potencjalnej awarii, a źle skalibrowany układ może sprawiać wrażenie sztucznego lub utrudniać przewidzenie reakcji auta przy prędkości przejściowej. Należy go też odróżniać od skrętu osi tylnej powstającego ubocznie wskutek podatności tulei zawieszenia. Skręt czterech kół uzupełnia układ kierowniczy przedni, a nie go zastępuje, współpracując z elektrycznym wspomaganiem kierownicy oraz zawieszeniem w kształtowaniu sposobu skręcania auta w całym zakresie pracy.