Wysokość całkowita należy do trzech podstawowych wymiarów zewnętrznych opisujących pojazd i mierzona jest w pionie, od podłoża do najwyżej położonego punktu nadwozia. Funkcjonuje jako wartość znormalizowana, ponieważ od tego, jak wysoko stoi samochód, zależy bardzo wiele jego cech praktycznych, sposobu zagospodarowania przestrzeni oraz zachowania na drodze. Producenci podają zwykle wysokość przy masie własnej pojazdu i oponach napompowanych do zalecanego ciśnienia, a wartość ta najczęściej obejmuje stałe elementy dachu, takie jak antena typu płetwa rekina czy relingi dachowe, jeśli stanowią one integralną część konstrukcji.
Pomiaru dokonuje się do najwyżej położonego stałego punktu konstrukcyjnego skorupy nadwozia, którym w większości samochodów jest środek poszycia dachu. Jeżeli pojazd wyposażono w relingi, box dachowy lub odsłoniętą antenę, elementy te mogą zostać pominięte albo podane jako odrębna wartość, ponieważ są akcesoriami, a nie częścią nadwozia. Skok zawieszenia i obciążenie zmieniają prześwit, dlatego podawana wartość zakłada pojazd nieobciążony w stanie statycznym; w pełni załadowane kombi lub samochód z regulowanym zawieszeniem pneumatycznym obniżonym podczas jazdy autostradowej będzie stał wyraźnie niżej niż wynika to z danych katalogowych.
Wysokość bezpośrednio przekłada się na to, co samochód oferuje pasażerom. Wyższe nadwozie podnosi linię dachu, co z reguły poprawia przestrzeń nad głową i ułatwia wsiadanie oraz wysiadanie, a właśnie ta zaleta tłumaczy w dużej mierze popularność kompaktowych SUV-ów i samochodów rodzinnych wśród starszych kierowców i rodzin. Pozycję za kierownicą można ustawić wyżej, co zapewnia dobry widok na drogę. Ceną za to jest aerodynamika: wysokie nadwozie wystawia na opływające powietrze większą powierzchnię czołową, zwiększając opór, a wraz z nim zużycie paliwa i szumy aerodynamiczne przy prędkości.
Istnieje też konsekwencja dla dynamiki jazdy. Wyższy pojazd skupia zwykle większą część masy w górnej części, co podnosi środek ciężkości i zwiększa przechyły nadwozia w zakrętach oraz teoretyczne ryzyko dachowania podczas gwałtownych manewrów. Samochody sportowe są dlatego celowo niskie, często wyraźnie poniżej 1,3 metra, aby utrzymać masę blisko jezdni, podczas gdy dostawczaki i duże SUV-y mogą przekraczać 1,8, a nawet 2,0 metra. Inżynierowie przeciwdziałają pogorszeniu prowadzenia wysokiego nadwozia, stosując sztywniejsze stabilizatory, nisko montowane ciężkie podzespoły, na przykład baterie, oraz elektroniczny układ stabilizacji toru jazdy.
W codziennej eksploatacji wysokość ma największe znaczenie dla dostępu i przechowywania pojazdu. Parkingi wielopoziomowe i podziemne nakładają zwykle ograniczenia wysokości rzędu 1,9 do 2,1 metra, a domowy garaż albo pokład promu bywają jeszcze bardziej restrykcyjne, dlatego nabywcy wysokich SUV-ów i dostawczaków powinni sprawdzić podaną wysokość, najlepiej dodając do niej belki czy box dachowy, które zamierzają zamontować. Wysokość wpływa na prześwit i kąty natarcia jedynie pośrednio; są to odrębne wymiary, przy czym wysokość całkowita opisuje górę pojazdu, a prześwit szczelinę pod nim. Rozpatrywana wraz z długością i szerokością całkowitą wysokość dopełnia bryłę określającą sposób, w jaki pojazd zajmuje przestrzeń.
- Odległość od podłoża do najwyższego punktu pojazdu
- Wpływa na przestrzeń nad głową, dostęp i środek ciężkości
- Wysokie nadwozia maksymalizują przestrzeń, ale szkodzą aerodynamice
- Ma znaczenie na parkingach i w garażach z ograniczeniem wysokości