Sistem za nadzor pažnje (ACS)

Sistem za nadzor pažnje je tehnologija praćenja vozača koja prati ponašanje i fiziološke znake umora ili nepažnje te podstiče vozača da reaguje pre nego što pad koncentracije dovede do nezgode. Postoji zato što su umor i nepažnja među vodećim uzrocima saobraćajnih sudara, naročito na dugim putovanjima autoputem, gde monotonija vožnje na stalnoj brzini otupljuje budnost. Prepoznavanjem ranih znakova upozorenja, sistem nastoji da reaguje dok je vozač još sposoban da odgovori, a ne pošto je kontrola već izgubljena.

Najčešći oblik sistema je posredan: tokom prvog dela putovanja izgrađuje statistički model toga kako određeni vozač upravlja, a potom stalno upoređuje kasnije ponašanje sa tom polaznom slikom. Pospanost obično stvara karakterističan obrazac blagog skretanja praćenog sitnim, naglim korekcijama volana, a sistem uzima u obzir i dodatne pokazatelje poput dužine putovanja, doba dana, učestalosti intervencija za zadržavanje u traci, a ponekad i upotrebe migavaca i pedala. Kada nakupljeni pokazatelji pređu prag, izdaje se upozorenje. Naprednije izvedbe dodaju infracrvenu kameru usmerenu na lice vozača, koja prati zatvaranje kapaka, učestalost treptaja, pravac pogleda i položaj glave da bi pospanost i nepažnju otkrila znatno neposrednije.

Za vozača je praktična korist pravovremen, često ubedljiv podsticaj da se odmori. Tipično upozorenje spaja zvučni signal, simbol na instrument-tabli poput šoljice kafe i tekstualnu poruku koja predlaže pauzu, ponekad uz vibraciju sedišta ili volana. Izvedbe sa kamerom mogu dodatno upozoriti kada vozač predugo skreće pogled sa puta, što je sve značajnije jer ekrani u vozilu i pametni telefoni preotimaju pažnju.

Proizvođači tehnologiju nude pod brojnim nazivima, uključujući Attention Assist, Driver Alert, Driver Attention Alert i Fatigue Detection, a izvedbe sa kamerom umnogome se preklapaju sa onim što se šire naziva sistemom za praćenje vozača. Evropska regulativa ubrzala je primenu, pošto je upozorenje na pospanost i pad pažnje postalo obavezna oprema na novim homologovanim vozilima, gurajući tehnologiju sa premijum modela na one iz srednje klase.

Sistem ima jasna ograničenja. Otkrivanje na osnovu upravljanja pretpostavlja koliko-toliko ujednačen put i može da ga zbune jaki bočni vetar, loša podloga ili namerno nepravilna vožnja, dok izvedbe sa kamerom mogu imati teškoće sa naočarima za sunce, određenim svetlosnim uslovima ili neuobičajenim položajem sedenja. Sistem ne može da natera vozača da se zaustavi, već samo da ga posavetuje, i nikada se ne sme shvatiti kao dozvola da se vožnja nastavi umoran. On dopunjuje, a ne zamenjuje druge zaštitne sisteme poput upozorenja na napuštanje trake i pomoći za zadržavanje u traci, čineći deo šireg skupa naprednih sistema za pomoć vozaču čiji je cilj da budan i usredsređen vozač drži vozilo pod kontrolom.